یعنی چه
لهو کننده به فرد، شیء یا عاملی گفته میشود که توجه انسان را از امور مهم، وظایف حیاتی و یاد خدا منحرف کرده و به بازیگوشی، سرگرمیهای بیهوده و غفلت مشغول میسازد.
تلفظ
این ترکیب از واژهٔ عربی «لَهْو» (با سکون هاء) و صفت فاعلی فارسی «کننده» ساخته شده است.
در جدول
در پاسخ به سؤالات جدول کلماتی مانند «لهو کننده»، خود واژه دارای ۸ حرف است. همچنین واژههای «لاهی» و «ملهی» نیز به عنوان معادلهای چهار حرفی آن کاربرد دارند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی بسته به سیاق متن، از واژههایی که مفهوم انحراف ذهنی یا سرگرمی بیارزش را میرسانند استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی واژهٔ «مُلهٍ» برای اشیاء یا عواملی که باعث غفلت میشوند و «لاهٍ» بیشتر برای شخص غافل و سرگرم بهکار میرود.
به فارسی
معادلهای دقیق فارسی این اصطلاح شامل واژههایی چون غافلکننده، سرگرمکنندهٔ باطل، بازدارنده از حق و فریبنده هستند که مفهوم ربودن توجه به سمت امور بیارزش را میرسانند.
در قرآن
خود ترکیب «لهو کننده» به صورت مستقیم در قرآن نیامده است، اما ریشهٔ آن (ل-ه-و) ۱۶ بار تکرار شده است؛ مانند آیه «أَلْهَاكُمُ التَّكَاثُرُ» (تفاخر شما را غافل کرد) و اصطلاح «لَهْوُ الْحَدِيثِ» در آیه ۶ سوره لقمان که به سخنان بیهوده و غافلکننده اشاره دارد.
نماد چیست
در متون اخلاقی، دینی و ادبی، لهو کننده نماد هر چیزی است که انسان را در حجاب غفلت فرو میبرد و او را از بیداری معنوی، هوشیاری و اهداف والای انسانی بازمیدارد.
جمعبندی و توضیح کامل لهو کننده
واژهٔ «لهو کننده» یک صفت فاعلی ترکیبی در زبان فارسی است که از ریشهٔ عربی «لهو» به معنای سرگرمی غفلتآور و پسوند فارسی «کننده» تشکیل شده است. این اصطلاح به هر شخص، رفتار یا وسیلهای اطلاق میشود که با ایجاد سرگرمیهای کاذب و بیهوده، تمرکز فرد را از امور حیاتی، عقلانی و یاد خداوند منحرف سازد.
در فرهنگ اسلامی و قرآنی، تفاوت ظریفی میان لهو و لعب وجود دارد؛ لعب به بازیهای قاعدهمندی گفته میشود که فاقد هدف عقلایی هستند (مانند بازیهای کودکانه)، اما لهو به هر نوع لذت یا مشغولیتی گفته میشود که انسان را از وظایف اصلیاش بازمیدارد. از همین رو، لهو کننده بار معنایی منفی داشته و در ادبیات اخلاقی به عنوان نماد دنیاگرایی و فریبندگی شناخته میشود.