یعنی چه
این عبارت یک ترکیب توصیفی در زبان فارسی است که به عملِ بهکارگیری داس برای بریدن، هرس کردن یا درو کردن گیاهان، گندم و جو اشاره دارد. در معنای کنایی نیز گاهی به نابودی یا قطع کردن یکباره و گسترده تعبیر میشود.
تلفظ
تلفظ این ترکیب به صورت تفکیکشده شامل «با» (bā)، «داس» (dās) و «بردن» (bordan) با ضمه روی حرف ب و فتح روی حرف دال است.
در جدول
پاسخ دقیق برای این عبارت در جدول خودِ «با داس بردن» با ۹ حرف است. همچنین معادلهای آن مانند «درو کردن» یا «درویدن» نیز ممکن است مد نظر باشند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای این مفهوم از افعال تخصصی درو با داس بزرگ یا کوچک استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی واژه مِنجَل به معنی داس است و عمل درو کردن با آن را حَصاد یا حَصد مینامند.
به فارسی
معادلهای روان و رایج این ترکیب توصیفی در فارسی معیار، مصادر اصیلی همچون درویدن، درو کردن و خسودن هستند که مستقیماً به بریدن پوشش گیاهی اشاره دارند.
نماد چیست
داس و عمل درو کردن در نمادشناسی جهانی نشانگر گذر زمان، فرارسیدن مرگ (برداشت جانها توسط ملکالموت) و نتیجهٔ اعمال است. همچنین در نمادهای سیاسی (داس و چکش) مظهر طبقهٔ زحمتکش کشاورز است.
جمعبندی و توضیح کامل با داس بردن
عبارت «با داس بردن» یک اصطلاح یا مصدر مرکب ثبتشده و مستقل در لغتنامههای شاخص فارسی نظیر دهخدا و معین نیست؛ بلکه یک ترکیب توصیفی و فعلی عادی است که از کنار هم قرار گرفتن حرف اضافه، اسم ابزار (داس) و فعل (بردن) تشکیل شده است. این عبارت دقیقاً مفهوم کاربرد ابزار داس جهت قطع، هرس و جمعآوری گیاهان و غلات را میرساند.
اگرچه خود این لفظ در متون مقدس مانند قرآن عیناً نیامده، اما مفهوم بازنماییشدهٔ آن در قالب واژه «حصید» (کشتزار دروشده) به عنوان کنایهای از برافتادن و نابودی یکباره اقوام به کار رفته است. در فرهنگهای مختلف، این عمل پیوند عمیقی با مفاهیم نمادین فرجامین، برداشت دسترنج و پایان دوره زندگی دارد.