یعنی چه
این کلمه برای توصیف فرد، جامعه، کشور یا سیستمی به کار میرود که به حد کفایت رسیده و توانایی تولید، تأمین و مدیریت حیاتیترین نیازهای خود را بدون کمک یا وابستگی به دیگران دارد.
تلفظ
تلفظ این واژه به صورت [xod-kafā] است که از دو جزء «خود» (با سکون دال) و «کفا» (با فتح کاف) تشکیل شده است.
در جدول
پاسخ دقیق و مستقیم برای این واژه در حل جدول ۶ حرف دارد. بسته به طراح جدول، کلمات هممعنی دیگر نیز ممکن است مدنظر باشند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی واژه Self-sufficient دقیقترین معادل برای بیان مفهوم خودکفایی و بینیازی اقتصادی یا فردی است.
به عربی
در زبان عربی از ترکیب مکتفی ذاتیاً برای صفت خودکفا و از الاکتفاء الذاتی برای مفهوم خودکفایی استفاده میشود.
به فارسی
این واژه یک صفت مرکب در زبان فارسی معاصر است که از ترکیب «خود» (فارسی) و «کفا» (برگرفته از ریشه عربی کفایة به معنی کافی بودن) ساخته شده و در کل به معنی «کفایت داشتن برای خود» است. واژههای اصیل فارسی مانند خودبسنده و خودبسا دقیقترین برگردانهای آن هستند.
در قرآن
اگرچه واژه خودکفا در متن قرآن وجود ندارد، اما مفهوم بینیازی مطلق با نامهای باریتعالی مانند «غنی» و «صمد» تجلی یافته است. همچنین در آیاتی نظیر «أَلَیْسَ اللَّهُ بِکَافٍ عَبْدَهُ» به مفهوم کفایت اشاره شده و در آیه ۲۹ سوره فتح، جامعه اسلامی به زراعتی تشبیه شده که روی پای خود ایستاده («فَاسْتَوَیٰ عَلَیٰ سُوقِهِ») که نماد قرآنی استقلال و خوداتکایی است.
نماد چیست
در نمادشناسی جهانی و سنتی، «خوشه گندم» نماد بارز خودکفایی و برکت است؛ چرا که نشاندهنده توانایی یک جامعه در تأمین حیاتیترین نیاز غذایی خود با اتکا به توان داخلی است. این کلمه در اقتصاد نماد استقلال، پایدار بودن و اقتصاد بسته یا خودبسنده (Autarky) به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل خود کفا
واژه «خودکفا» وصفکننده وضعیت فرد یا جامعهای است که در زنجیره تأمین نیازهای حیاتی و معیشتی خود به درجهای از توانمندی و پایداری رسیده که نیازی به کمک، دخالت یا وابستگی به عوامل بیرونی ندارد. این کلمه از منظر ساختاری ترکیبی هوشمندانه از واژه فارسی «خود» و ریشه عربی «کفا» است که به زیبایی مفهوم «داشتن کفایت برای خویشتن» را منتقل میسازد.
در ادبیات معاصر و حوزه اقتصاد، خودکفایی پیوند عمیقی با مفاهیم استقلال سیاسی و عزت ملی دارد. اگرچه این واژه به صورت مستقیم در متون کهن یا قرآن مجید به چشم نمیخورد، اما ارزشهای بنیادین آن مانند ایستادگی روی پای خود، عدم تکیه بر بیگانگان و مفهوم کفایت، مورد تأیید فراوان فرهنگ اسلامی و ایرانی بوده و همواره به عنوان یک هدف والا در برنامهریزیهای کلان جوامع مطرح است.