یعنی چه
این عبارت کنایی و فصیح به معنای عدم تسلط ترس بر قلب و ذهن فرد است. زمانی استفاده میشود که شخصی در برابر خطرات، تهدیدها یا ناملایمات روزگار، استواری و آرامش قلبی خود را حفظ کرده و واهمهای به دل راه ندهد.
تلفظ
تلفظ این عبارت ترکیبی به صورت [خَوْفْ بـِ دَلْ رآهْ نَـمِیْدَ هَـدْ] است که واژه «خوف» بر وزن «فَوْل» تلفظ میشود.
در جدول
در مسابقات شرح در متن و جداول کلمات متقاطع، این عبارت ۱۶ حرفی به عنوان پاسخ کنایههایی چون «نمیترسد» یا «باک ندارد» به کار میرود.
به انگلیسی
برای انتقال این مفهوم کنایی در زبان انگلیسی از اصطلاحاتی که نشاندهنده نبود ترس در وجود شخص است استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی از ریشه «خ و ف» جملات فعلی مشابه یا صفاتی مانند جسور برای رساندن این معنا بهره میبرند.
به ترکی
در ترکی استانبولی برای توصیف فردی با این ویژگی، اصطلاح عدم ورود ترس به قلب یا نشناختن ترس کاربرد دارد.
به فارسی
مترادفهای مستقیم و کنایی این عبارت در زبان فارسی شامل واژههایی چون شجاع، دلیر، نیو، بیهراس، مصمم و اصطلاحاتی نظیر «دلِ شیر داشتن» است.
جمعبندی و توضیح کامل خوف به دل راه نمی دهد
عبارت کنایی و فصیح «خوف به دل راه نمی دهد» یک ترکیب ادبی مستحکم در زبان فارسی است که از درآمیختن واژه عربی «خوف» (به معنی ترس و بیم از ریشه خ و ف) با اصطلاح فارسی «به دل راه دادن» پدید آمده است. این عبارت توصیفی به طور مستقل مدخلی جداگانه در لغتنامههای کهن ندارد، اما کاربرد فراوانی در متون اخلاقی، عرفانی و حماسی برای نشان دادن نهایت شجاعت، استواری قلبی و نترسیدن در برابر شداید دارد.
در فرهنگ معارف اسلامی و ادبیات وابسته به آن، این اصطلاح بازتابدهنده مفهوم قرآنی و جاودانه «لَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُونَ» است که در قرآن کریم ۱۴ بار برای توصیف اولیای الهی، مؤمنان حقیقی و صالحان به کار رفته است؛ کسانی که به سبب اتصال به قدرت لایزال الهی و توکل عمیق، از هیچ تهدید دنیوی مرعوب نمیشوند. در نمادشناسی عامه و پهلوانی نیز این حالت روحی با تعابیری همچون «دلِ شیر داشتن» یا رویینتنی روانی یاد میشود.