یعنی چه
واژه مَهِیب در زبان فارسی به هر چیز یا هر کسی گفته میشود که دارای ابهت، عظمت یا وحشتی باشد که در دل بیننده یا شنونده رعب و ترس ایجاد کند. این کلمه در دو وجه مثبت (باشکوه و پرابهت) و منفی (وحشتآور و دلهرهآور) کاربرد دارد.
تلفظ
این واژه به صورت مَهِیب (با فتح م و کسر ه) تلفظ میشود و اسم مفعول از ریشه ثلاثی مجرد «هـ ی ب» است.
در جدول
عبارت «مهیب یا ترسناک» در جدولهای کلمات متقاطع دقیقاً ۱۲ حرف دارد و پاسخهای جایگزین و هممعنی دیگر آن شامل مخوف، سهمگین و هولناک هستند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی بسته به میزان بار مثبت یا منفی کلمه، واژههای متفاوتی معادل مهیب هستند؛ برای جنبه باشکوه و پرابهت آن از Formidable یا Awe-inspiring نیز استفاده میشود.
به عربی
خود واژه «مَهِیب» در زبان عربی ریشه دارد، اما در عربی معاصر بیشتر به معنای شخصی باابهت، محترم و قدرتمند که دیگران از او حساب میبرند به کار میرود و برای معنای ترسناک محض از مخیف یا مرعب استفاده میکنند.
به فارسی
برابرهای اصیل و رایج فارسی برای این واژه شامل سهمگین، هولناک، دهشتناک، مخوف، رعبانگیز و وحشتناک هستند که همگی حس ترس شدید همراه با عظمت را منتقل میکنند.
نماد چیست
در فرهنگ و ادبیات، مهیب بودن نماد پدیدههای فراتر از کنترل انسان مانند طوفانهای سهمگین، رعد و برق، یا شیر بیشه است. در مفاهیم عرفانی نیز این واژه نمایانگر هیبت و جلال خداوند است که ترسی آمیخته با احترام و شیفتگی ایجاد میکند.
جمعبندی و توضیح کامل مهیب یا ترسناک
واژه «مهیب» یک صفت با ریشه عربی (از مصدر هیبت) است که در زبان فارسی کاربردی گسترده و دوگانه دارد. این کلمه از یک سو برای توصیف پدیدههای وحشتناک، خطرناک و دلهرهآور مانند یک رعد و برق شدید، طوفان سهمگین یا حادثهای هولناک به کار میرود و از سوی دیگر، معنایی آمیخته با شکوه، ابهت و عظمت دارد که بیش از آنکه مایه فرار باشد، مایه احترام و حساببردن است.
در فرهنگهای لغت و کاربردهای جدولی، عباراتی همچون مخوف، سهمگین و دهشتناک به عنوان مترادفهای مستقیم آن شناخته میشوند. جالب اینجاست که خود این واژه به طور مستقیم در متن قرآن نیامده، اما مفاهیم همارز آن برای توصیف روز قیامت به وفور دیده میشود؛ امری که نشاندهنده بار معنایی عمیق این کلمه در بازنمایی قدرتهای فرابشری و پدیدههای باابهت است.