یعنی چه
این کلمه ترکیبی از واژه عربی «نَقْض» (شکستن، از هم گسیختن یا باطل کردن یک قرارداد و عهد) و ضمیر «هُم» (آنان/ایشان) است. در لغت به معنای آن است که گروهی پایبندی خود را به یک پیمان یا قانون از بین ببرند و آن را زیر پا بگذارند.
تلفظ
تلفظ صحیح این کلمه به صورت «نَقْضُهُم» است که در آن حرف نون دارای فتحه، قاف دارای سکون، ضاد دارای ضمه، هاء دارای ضمه و میم در پایان ساکن است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، این واژه دقیقاً ۵ حرف دارد و به عنوان معادل عباراتی چون «پیمانشکنیِ آنان» یا «عهدشکنیِ بنیاسرائیل» به کار میرود.
به عربی
این کلمه خود یک ساختار صرفی در زبان عربی (ترکیب مضاف و مضافالیه) است. برای بیان همین مفهوم در عربی از واژههای هممعنی دیگری مانند «نکثهم» نیز استفاده میشود.
به فارسی
از آنجا که «نقضهم» یک ترکیب عربی است، در زبان فارسی کاربرد مستقل معیاری ندارد و در ترجمهها به صورت عبارتهای فعلی یا اضافی مانند «پیمانشکنیِ آنان» یا «شکستنِ عهد توسط ایشان» برگردانده میشود.
در قرآن
این ترکیب دقیقاً دو بار در قرآن کریم به کار رفته است؛ یکی در آیه ۱۳ سوره مائده («فَبِمَا نَقْضِهِم مِّیثَاقَهُمْ لَعَنَّاهُمْ...») و دیگری در آیه ۱۵۵ سوره نساء («فَبِمَا نَقْضِهِم مِّيثَاقَهُمْ وَکُفْرِهِم...») که هر دو مورد به پیمانشکنی قوم بنیاسرائیل و عواقب آن اشاره دارد.
نماد چیست
در مفاهیم معنایی و متنهای دینی، این کلمه نماد بارز بیتعهدی، عهدشکنی، خروج از چارچوبهای اخلاقی و انسانی، و فروپاشی یک توافق دوطرفه است که معمولاً پیامدهای منفی و دوری از رحمت را به همراه دارد.
جمعبندی و توضیح کامل نقضهم
واژه «نقضهم» یک ساختار صرفی در زبان عربی است که از ترکیب اسم مصدر «نَقْض» (به معنی شکستن، باز کردن گره یا باطل کردن پیمان) و ضمیر متصل «هُم» (به معنی آنان/ایشان) تشکیل شده است. این واژه در زبان فارسی به صورت مستقل و به عنوان یک لغت مجزا در گفتار روزمره کاربرد ندارد، بلکه بیشتر در ترجمه متون دینی، حقوقی و متون کلاسیک به چشم میخورد و معنای دقیق آن «پیمانشکنیِ آنان» است.
در فرهنگ قرآنی، این اصطلاح جایگاه ویژهای دارد و دقیقاً دو بار در قرآن کریم (سورههای مائده و نساء) برای توصیف تخلف و عهدشکنی قوم بنیاسرائیل از میثاقهای الهی به کار رفته است. ریشه اصلی این کلمه سه حرف (ن - ق - ض) است که همخانوادههایی چون تناقض، متناقض، منقوض و ناقض دارد و متضاد آن در زبان عربی واژه «ابرام» یا «وفاء» به معنای محکم کردن و پایبندی است.