یعنی چه
حرکت دورانی یک جسم حول یک خط مستقیم فرضی یا حقیقی به نام محور (مانند چرخیدن زمین به دور محور خودش که شب و روز را میسازد یا چرخیدن فرفره). در مفهوم کنایی، به معنی تمرکز کامل یک موضوع، فکر یا جریان بر روی یک مسئله یا شخص خاص است.
تلفظ
این عبارت فعلی به صورت [بِ دَو رِ مِ ح وَر گَش تَن] تلفظ میشود.
در جدول
پاسخ ۱۲ حرفی برای پرسش چرخش حول یک خط مرکزی در جدول، خود عبارت «بدورمحور گشتن» است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی واژه Rotate دقیقترین معادل برای بیان حرکت دَوَرانی اجسام حول محور ساختاری خودشان است.
به عربی
در زبان عربی از ترکیب دوران حول المحور برای فیزیک و از فعل یتمحور برای کاربردهای معنایی و کنایی استفاده میشود.
به فارسی
معادلهای اصیل و جایگزین فارسی این عبارت شامل دَوَران کردن، چرخیدن، مدار زدن، چرخ خوردن و پاشنه گشتن است.
نماد چیست
در نمادشناسی و اسطورهشناسی، چرخش به دور محور یا مرکز نماد نظم جهان، تداوم زمان و ابدیت، تعادل فیزیکی و در عرفان (مانند رقص سماع) نماد توجه و طوافِ کثرت به دور وحدت (خالق) است. در فیزیک نیز با علائمی مثل دایره و فلشهای چرخشی نمایش داده میشود.
جمعبندی و توضیح کامل بدورمحور گشتن
عبارت «بدورمحور گشتن» (که در زبان معیار به صورت جدانویسی «به دور محور گشتن» درستتر است) یک ترکیب فعلی کاربردی در زبان فارسی است. این اصطلاح بیش از هر چیز در دانش فیزیک و اخترشناسی برای توصیف حرکت وضعی و دورانی اجرام آسمانی یا اجسام صلب حول یک خط مستقیم فرضی یا حقیقی به کار میرود؛ همانند زمین که با چرخش حول محور خود، پدیده شب و روز را پدید میآورد.
علاوه بر کاربرد علمی، این عبارت در ادبیات و گفتگوهای روزمره وجههای کنایی نیز دارد؛ به طوری که وقتی تمام ابعاد یک جریان، فکر یا صحبت بر یک شخص یا مسئلهی خاص متمرکز میشود، میگویند آن موضوع حول آن محور میگردد. در نمادشناسی نیز این حرکت چرخشی، نمادی از نظم بیپایان گیتی، تداوم زمان و حرکت کثرت به سوی وحدت ارزیابی میشود.