یعنی چه
این اصطلاح در لغت به معنای از بین بردن تردید، ابهامزدایی و روشن ساختن حقیقت در موضوعی است که موجب بدگمانی شده است. همچنین در اصطلاح کتابشناسی، به کتاب معروف «کشف الریبة عن أحکام الغِیبة» اثر شهید ثانی اشاره دارد که به بررسی فقهی و اخلاقی احکام غیبت میپردازد.
تلفظ
تلفظ صحیح این ترکیب عربی به صورت «کَشفُ الرَّیبَة» یا «کَشفُ الرَّیبَه» است که در آن حرف کاف و شین مفتوح، و واژه ریبه با فتح راء و سکون یاء خوانده میشود.
در جدول
پاسخ دقیق ۹ حرفی برای این عبارت در جدول «کشف الریبه» است. از دیگر پاسخهای احتمالی میتوان به رفع الشک یا ابهامزدایی اشاره کرد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای انتقال مفهوم این عبارت ترکیبی از واژگانی استفاده میشود که به معنای ابهامزدایی و از بین بردن ظن و گمان هستند.
به عربی
از آنجا که اصل این عبارت عربی است، در متون معاصر عربی نیز از خود این ترکیب یا تعابیر مرادفی همچون إزالة الشک و رفع الشبهه استفاده میگردد.
به فارسی
معادلهای دقیق فارسی این ترکیب شامل واژههایی چون ابهامزدایی، روشنگری، برطرف کردن تردید و آشکارسازی حقیقت پنهان است.
نماد چیست
این عبارت در متون اخلاقی و عرفانی به عنوان نمادی برای عبور از تاریکیِ تردید و بدگمانی به روشناییِ یقین، علم و شهود درونی به کار میرود و واجد نماد اسطورهای خاصی نیست.
جمعبندی و توضیح کامل کشف الریبه
عبارت «کشف الریبه» یک ترکیب اصیل عربی است که از دو واژه «کشف» (به معنی پردهبرداری و آشکار ساختن) و «ریبه» (به معنی شک، شبهه و بدگمانی) ساخته شده است. این اصطلاح در لغت به معنای برطرف کردن تردیدها، ابهامزدایی و آشکار شدن حقیقت در امور شبههبرانگیز به کار میرود. اگرچه خود این ترکیبِ دوتایی به صورت مستقیم در متن قرآن نیامده است، اما ریشههای آن به وفور در آیات قرآنی برای ترغیب به یقین و دوری از شک و تهمت استفاده شدهاند.
علاوه بر معنای لغوی، این عبارت در تاریخ اسلام و تشیع به عنوان عنوان یک کتاب فقهی و اخلاقی بسیار معروف شناخته میشود. کتاب «کشف الریبة عن أحکام الغِیبة» تألیف دانشمند بزرگ شیعه، شهید ثانی (زینالدین بن علی جبعی عاملی) است. نویسنده در این اثر ارزشمند به کالبدشکافی و تبیین دقیق احکام غیبت، تهمت و نمیمه پرداخته و راهکارهای اخلاقی برای دوری از این محرمات را ارائه داده است؛ از این رو نام کتاب دقیقاً بازتابدهنده پردهبرداری از شبهات احکام غیبت است.