یعنی چه
واژه «الملونه» (المُلَوَّنَة) یک کلمه با ساختار و ریشه عربی است که به عنوان صفت مؤنث به معنای چیزی که رنگآمیزی شده، دارای رنگهای گوناگون یا منقش است به کار میرود.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه در زبان عربی با ضمه روی میم، فتح روی لام، تشدید و فتح روی واو و فتحه روی نون به صورت «اَلمُلَوَّنَه» است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، این واژه به عنوان پاسخ عباراتی چون «رنگشده» یا «دارای رنگهای مختلف» کاربرد دارد و طول کلمه اصلی ۷ حرف است.
به انگلیسی
معادلهای انگلیسی این واژه بسته به بافت متن شامل واژگانی است که به ویژگی رنگی بودن یا رنگآمیزی شدن اشاره دارند.
به عربی
این واژه خود کاملاً عربی و اسم مفعول مؤنث از باب تفعیل (از ریشه ل و ن) در حالت معرفه با الگو و تعریف عربی است.
به فارسی
دقیقترین برگردانهای این واژه در زبان فارسی کلماتی نظیر رنگی، رنگآمیزیشده، منقش و رنگارنگ هستند که ویژگی ظاهری یک پدیده یا شیء مؤنث را توصیف میکنند.
در قرآن
خود واژه «الملونه» در متن قرآن کریم به کار نرفته است؛ با این حال، ریشه اصلی آن یعنی «ل و ن» در قالب کلماتی مانند «ألوانها» و «مختلفاً ألوانه» برای اشاره به تنوع رنگهای پدیدههای طبیعی، میوهها و انسانها بارها استفاده شده است.
نماد چیست
این واژه در وجه مثبت خود نماد تنوع، شادابی، زیبایی و تکثر در آفرینش است. در متون عرفانی و اخلاقی، ریشه این واژه (تلوّن) گاهی به عنوان نماد عدم ثبات حال درونی انسان یا تغییرپذیری دائم به کار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل الملونه
واژه «الملونه» یک صفت معرفه و مؤنث با ریشه اصیل عربی (ل و ن) است که به معنای رنگشده، رنگی و منقش به کار میرود. این کلمه اسم مفعول از فعل «لوّن» در باب تفعیل است و در زبان فارسی بیشتر به عنوان یک وامواژه یا در عبارات خاص متون کهن و مذهبی دیده میشود.
اگرچه خود این ساختار واژگانی به طور مستقیم در کتاب قرآن نیامده، اما ریشه و مفهوم آن در قالب کلمه «الوان» به معنای رنگها برای توصیف زیباییها و تنوع جهان خلقت کاربرد فراوانی دارد. در بازیهای فکری و جدول نیز این کلمه ۷ حرفی به عنوان پاسخی برای مفاهیمی مثل رنگارنگ یا منقش مد نظر قرار میگیرد.