یعنی چه
این عبارت به معنای آغاز کردن یا انجام دادن کاری با تکیه بر قدرت، توانایی، جنبش و اذن پروردگار است؛ به طوری که انسان خود را به تنهایی منشأ اثر نمیداند.
تلفظ
تلفظ صحیح واژگان اصلی آن به صورت حَوْل (به فتح ح و سکون و) و قُوَّه (به ضم ق و فتح و مشدد) است که در زبان فارسی معمولاً با واو عطف یا به صورت اضافه خوانده میشود.
در جدول
این عبارت دقیقاً دارای ۱۲ حرف است و در جداول کلمات متقاطع به عنوان پاسخ برای راهنماهایی با مضمون «با توکل بر قدرت خدا» استفاده میشود.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای رساندن این مفهوم عمیق توکل، از تعابیری همچون تکیه بر قدرت یا مشیت الهی استفاده میشود.
به عربی
ریشه اصلی این عبارت از ذکارهای اسلامی نظیر «بحول الله وقوته اقوم واقعد» در نماز و ذکر «لا حول ولا قوة إلا بالله» گرفته شده است.
به فارسی
معادلهای روان فارسی آن شامل کنایاتی چون «به خواست خدا»، «به اذن خدا»، «به توفیق الهی» و «با اتکا به نیروی حق» است که همگی مفهوم وابستگی به پروردگار را میرسانند.
در قرآن
خود ترکیب «به حول و قوه الهی» به صورت یکجا در متن قرآن نیامده است؛ اما مفهوم توکل مطلق و عبارت «لا قوة إلا بالله» در آیه ۳۹ سوره مبارکه کهف به صراحت ذکر شده است.
نماد چیست
این عبارت در فرهنگ اسلامی و ایرانی نماد نفی خودمحوری و غرور، ابراز بندگی، و در مکاتبات رسمی نشاندهنده آغاز بااقتدار و متوکلانه کارهای بزرگ است.
جمعبندی و توضیح کامل به حول قوه الهی
عبارت «به حول و قوه الهی» یکی از اصطلاحات پرکاربرد و ریشهدار در فرهنگ و ادبیات اسلامی و فارسی است که ریشه در احادیث، ادعیه و فرهنگ قرآنی دارد. واژه «حول» در لغت به معنای چرخش، دگرگونی و حرکت است و «قوه» به معنای توانایی و نیرو؛ بنابراین، فرد با زبان جاری کردن این عبارت اقرار میکند که هرگونه تحول، حرکت و به سرانجام رسیدن امور تنها با تکیه بر قدرت بیپایان خداوند امکانپذیر است.
این اصطلاح در گفتار روزمره مردم و همچنین در بیانیهها و مکاتبات رسمی، نمادی از توکل مطلق و باور به توحید افعالی است. به کار بردن آن نشاندهنده فروتنی انسان و نفی غرور شخصی است، چرا که شخص پیش از شروع هر کار بزرگ یا ملی، موفقیت خود را به خواست و اذن الهی گره میزند.