یعنی چه
«البغال» در زبان عربی اسم جمع مکسر همراه با الف و لام تعریف است که مفرد آن «بَغْل» میباشد. این واژه به معنی استرها یا قاطرها است؛ حیوانی عقیم و دورگه که از جفتگیری الاغ نر و اسب ماده (مادیان) متولد میشود و به دلیل قدرت بدنی بالا، عمدتاً برای بارکشی و سواری استفاده میشود.
تلفظ
این کلمه با کسر حرف باء به صورت «اَلبِغال» تلفظ میشود.
در جدول
در کلمات متقاطع، پاسخ واژه «البغال» دقیقاً ۶ حرف دارد و به عنوان معادل عربی قاطرها یا استرها شناخته میشود.
به انگلیسی
معادل انگلیسی واژه البغال در زبان انگلیسی به صورت جمع، Mules نامیده میشود.
به عربی
این کلمه اصالتاً عربی و جمع مکسر واژه «بغل» است. شکل دیگر جمع مکسر آن «أبغال» میباشد.
به فارسی
دقیقترین برگردان واژه البغال به زبان فارسی، «قاطرها» یا «استرها» است.
در قرآن
این واژه ۱ بار در قرآن کریم در آیه ۸ سوره مبارکه نحل به کار رفته است: «وَالْخَیْلَ وَالْبِغَالَ وَالْحَمِیرَ لِتَرْکَبُوهَا وَزِینَةً» که به آفرینش اسبها، استرها و الاغها برای سواری و زینت انسانها اشاره دارد.
نماد چیست
در فرهنگ عامه و متون کهن ادبی، البغال (استرها) به دلیل ویژگیهای زیستیشان نماد عقیم بودن و بیفرزندی هستند. همچنین به دلیل توان بدنی بالا، مظهر سختکوشی، توان حمل بار سنگین و گاهی اوقات لجاجت به شمار میروند.
جمعبندی و توضیح کامل البغال
واژه «البغال» یک اسم جمع مکسر عربی همراه با الف و لام تعریف است که مفرد آن «بغل» نام دارد و در زبان فارسی به معنای «قاطرها» یا «استرها» به کار میرود. این حیوان دورگه که حاصل جفتگیری الاغ نر و مادیان است، به دلیل ساختار ژنتیکی خاص خود عقیم بوده و توانایی تولید مثل ندارد.
در بستر فرهنگی و دینی، این واژه اهمیت ویژهای دارد؛ چرا که یک بار در آیه ۸ سوره نحل در قرآن کریم در کنار اسبها و الاغها به عنوان نعمتهایی برای سواری و زینت انسان ذکر شده است. در ادبیات و باورهای عامیانه نیز این واژه نمادی از سرسختی، بارکشی، قدرت در کارهای طاقتفرسا و در عین حال نشانه مظهر بیفرزندی و عقیم بودن است.