یعنی چه
واژهٔ عربی سَدّ (با تضعیف دال) در لغت به معنی بستن راه، ایجاد مانع و جلوگیری از عبور است. در اصطلاح امروز، به دیواره یا بند بزرگی گفته میشود که برای ذخیرهسازی و مهار آب رودخانهها ساخته میشود.
مترادف
این کلمه در زبان فارسی و عربی با کلماتی که مفهوم جلوگیرنده، دیوار حائل یا بند آب را میرسانند، مترادف است.
متضاد
در برابر مفهوم بستن و ایجاد مانع، مفاهیمی چون باز کردن مسیر، روزنه و جریان داشتن قرار میگیرند.
تلفظ
این واژه در زبان فارسی به صورت سَد (Sadd) با فتح سین و سکون دال تلفظ میشود. در زبان عربی همراه با تشدید بر روی حرف دال (سَدّ) ادا میگردد.
در جدول
پاسخ دقیق برای این عبارت در حل جدول، خودِ واژه «سد عربی» است که ۶ حرف دارد. بسته به طراح جدول، معادلهایی چون حاجز و مانع نیز کاربرد دارند.
به انگلیسی
برای بخش فیزیکی و مهار آب از واژه Dam و برای مفاهیم انتزاعی یا موانع عبور از Barrier استفاده میشود.
به فارسی
معادلهای اصیل فارسی برای این واژه شامل «بند» یا «آببند» (برای سازه آبی) و «دیواره» یا «پشتبند» (برای مفهوم استواری و مانع) است. همچنین املای آن با «س» متمایزکننده آن از عدد «صد» فارسی است.
نماد چیست
در فرهنگ و ادبیات، سد نماد استواری، پایداری، حفاظت در برابر خطر و جلوگیرنده از فساد است. در عین حال، گاهی به عنوان نماد ایجاد جدایی میان دو چیز یا انسداد مسیر رشد و ارتباط نیز به کار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل سد عربی
واژه «سد» یک کلمه با ریشه عربی (از ریشه ثلاثی مجرد س د د) است که به معنای بستن، استوار کردن و ایجاد مانع فیزیکی یا معنوی به کار میرود. در زبان فارسی، املای این کلمه با حرف «سین» نوشته میشود تا از عدد «صد» (۱۰۰) متمایز گردد. این کلمه کاربرد فراوانی در لغتنامهها و ادبیات عمومی دارد.
این واژه ۵ بار در قرآن کریم نیز به کار رفته است؛ از جمله در داستان ذوالقرنین برای ساختن دیواره دفاعی در برابر یاجوج و ماجوج («فَاجْعَلْ بَيْنَنَا وَبَيْنَهُمْ سَدًّا») و همچنین در سوره یس، که نشاندهنده ابعاد حفاظتی و مانعشوندگی این مفهوم در فرهنگ اسلامی و عربی است.
در اصطلاحات جدول و واژهگزینی، «سد عربی» به عنوان یک اصطلاح راهنما به خود واژه یا همخانوادههای آن مثل مسدود، انسداد و سداد اشاره دارد و مفهوم مهار، پایداری و حفاظت را در ذهن تداعی میکند.