یعنی چه
واژه «مدد رس» از ترکیب دو جزء «مدد» (به معنی کمک و یاری) و «رس» (بن مضارع از فعل رسیدن، به معنی رساننده) تشکیل شده است. این صفت مرکب فاعلی مرخم، به فرد یا عاملی اشاره دارد که به موقع برای کمک و دستگیری از دیگران اقدام میکند.
تلفظ
تلفظ این واژه به صورت فتح به میم و دال اول (مَدَد) و فتح رِ در بخش دوم (رَس) است که به شکل madad-ras خوانده میشود.
در جدول
در جدولهای متقاطع و شرح در متن، واژه «مدد رس» با ۵ حرف به عنوان پاسخ عباراتی نظیر «یاریرسان»، «کمککننده» یا «دستگیر» شناخته میشود.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی با توجه به بافت متن، از واژههای متنوعی که مفهوم یاریگری و پشتیبانی را برسانند برای ترجمه این صفت استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی صفات فاعلی متعددی وجود دارند که معنای دستگیری و رساندن امداد به مظلوم یا نیازمند را متبادر میکنند.
به فارسی
واژگان مترادف اصیل و پرکاربرد در زبان فارسی برای این صفت عبارتند از: یاریرسان، کمککننده، ممدّ، دادرس، دستگیر و یاور. در مقابل، مفاهیمی چون کارشکن، مانع و مزاحم به عنوان متضادهای کاربردی آن شناخته میشوند.
در قرآن
ترکیب واژگانی «مدد رس» در متن قرآن کریم وجود ندارد؛ با این حال، ریشه عربی آن یعنی «م د د» در قالب مفهوم «امداد الهی» و طلب یاری بارها ذکر شده است؛ مانند آیه ۱۲۴ سوره آل عمران که به مدد رساندن پروردگار به مؤمنان توسط فرشتگان اشاره دارد.
نماد چیست
در ادبیات و فرهنگ عامه، این واژه نمادی از دستگیری در بحرانها، پناه بیپناهان و رحمت و حمایت است. در مفاهیم مدرن و ساختارهای اجتماعی نیز نمادهایی مانند دستهای گرهخورده یا نشانهای سازمانهای امدادی یادآور مفهوم مدد رسانی هستند.
جمعبندی و توضیح کامل مدد رس
واژه «مدد رس» یک صفت مرکب فاعلی مرخم در زبان فارسی است که از یک جزء عربی (مدد) و یک بن مضارع فارسی (رس) ساخته شده است. این کلمه به کسی یا چیزی اطلاق میشود که در مواقع نیاز و سختی، به یاری دیگران میشتابد و نقش نجاتدهنده و حامی را ایفا میکند.
اگرچه این واژه به عنوان یک مدخل کاملاً مستقل و فراگیر در متون کلاسیک کهن ثبت نشده است، اما از نظر ساختار زبانی کاملاً شناختهشده و همردیف واژههایی مانند دادرس و بازرس است. کاربرد این صفت بیشتر در زبان ادبی، ترکیبات وصفی و همچنین به عنوان پاسخ در جدولهای کلمات متقاطع مشهود است.