یعنی چه
واژهای است مأخوذ از ریشه عربی «ط ف ح» که به معنای لبریز شدن و پر شدن ظرف یا رودخانه تا حد سرریز کردن به کار میرود. این کلمه به هر چیز انباشته و مالامال اشاره دارد.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه با کسر طاء (طِفاح) است. نباید آن را با واژه «تُفّاح» به معنی سیب اشتباه گرفت.
در جدول
در جدولهای متقاطع، پاسخ این کلمه دقیقاً ۴ حرف دارد و معمولاً به عنوان راهنمای کلماتی چون لبریز، لبالب یا سرشار ارائه میشود.
به انگلیسی
واژگان معادل در زبان انگلیسی بر مفهوم پُری مفرط و لبریز شدن دلالت دارند.
به عربی
در زبان عربی این واژه از ماده ثلاثی مجرد «طفح» مشتق شده و ساختارهای هممعنی فراوانی دارد.
به فارسی
معادلهای دقیق فارسی این واژه شامل لبالب، سرشار، پر و انباشته است که میزان فراوانی شدید یک شیء را در یک ظرف یا مکان نشان میدهد.
در قرآن
واژه «طفاح» کاربرد مستقیم قرآنی ندارد؛ هرچند مفاهیم همسو با آن مانند فراوانی و فزونی با کلمات دیگری در قرآن بیان شدهاند.
نماد چیست
در تعابیر کنایی و ادبی، این کلمه سرریز شدن احساسات، غلبه شدید یک حالت یا به حد نصاب رسیدن و لبریز شدن یک ظرفیت را تداعی میکند.
جمعبندی و توضیح کامل طفاح
واژه «طفاح» یک واژه مأخوذ از ریشه عربی (ط ف ح) است که در زبان فارسی بیشتر به عنوان یک صفت برای بیان حالت پُری مفرط، لبالب بودن و سرریز شدن استفاده میشود. این واژه در ترکیبهایی مانند «طِفاح الأرض» به معنی پُری و وفور نعمت در زمین نیز کاربرد دارد و همخانوادههایی چون طافح و طفحه دارد.
نکته حائز اهمیت در بررسی این واژه، عدم اشتباه گرفتن آن با واژه «تُفّاح» (با تاء) به معنی سیب است. طفاح با حرف «طاء» کاملاً بر مفهوم اشباع و لبریز شدن دلالت دارد و در ادبیات جدول و لغتنامهها جایگاه مشخصی را به خود اختصاص داده است.