یعنی چه
این واژه بسته به حرکتگذاری معانی مختلفی دارد؛ الخُلّة به معنای دوستیِ پاک و عمیقی است که در جان نفوذ میکند، و الخَلّة به معنای نیاز، فقر، یا شکاف و جای خالی است.
تلفظ
تلفظهای مختلف آن شامل خَلّة (به معنی فقر و شکاف)، خُلّة (به معنی دوستی خالص) و خِلّة است که رایجترین آنها در متون قرآنی و ادبی خُلّة میباشد.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ این واژه با در نظر گرفتن الف و لام تعریف، ۵ حرفی و به صورت «الخله» است.
به انگلیسی
برای معنای دوستی عمیق از عباراتی چون Pure friendship و برای معنای شکاف و کمبود از واژه Gap استفاده میشود.
به عربی
در عربی معیار، الخُلّة به معنای مودة شديدة (دوستی شدید) و الخَلّة به معنای فجوة یا فقر کاربرد دارد.
به فارسی
معادلهای دقیق فارسی آن بسته به ریشه، شامل مَوَدّت، صمیمیتِ شدید، رفاقتِ تام، عشق پاک، و در وجه دوم احتیاج، فقر و رخنه است.
در قرآن
این واژه در آیه ۲۵۴ سوره بقره به کار رفته که اشاره دارد در روز قیامت هیچ معامله و دوستی ویژهای (خُلّة) کارساز نیست. شکل جمع آن یعنی «الأخلاء» نیز در سوره زخرف آمده است.
نماد چیست
الخله در فرهنگ اسلامی نماد اوج تسلیم و عشق قلبی است؛ به همین دلیل حضرت ابراهیم (ع) به مرتبه «خلیلالله» رسید که نشاندهنده نفوذ محبت الهی در تمام زوایای روح اوست.
جمعبندی و توضیح کامل الخله
«الخله» واژهای وامگرفته از زبان عربی و از ریشه «خلل» است که در متون دینی، ادبی و عرفانی فارسی جایگاه ویژهای دارد. این کلمه دو محور معنایی اصلی دارد: نخست به معنی شکاف، رخنه و نیاز شدید (خَلّة)، و دوم به معنی دوستی بسیار عمیق، خالص و صمیمانهای که در اعماق روح و قلب انسان نفوذ میکند (خُلّة).
در کاربردهای قرآنی و فرهنگ اسلامی، معنای دوم یعنی دوستی انحصاری و پیوند ناب قلبی مد نظر است. این مفهوم تا جایی اهمیت دارد که بالاترین درجه محبت میان بنده و خالق محسوب میشود و حضرت ابراهیم (ع) به دلیل دستیابی به این مرتبه از عشق و بندگی، لقب «خلیلالله» یا دوست خالص خدا را دریافت کرد.