یعنی چه
«روزگار شمردن» یک مصدر مرکب و تعبیر ادبی-تفسیری در زبان فارسی است که به معنای چندی به سر بردن، چند صباحی عمر کردن و حس کردن گذر زمان به کار میرود. این اصطلاح اشاره به سپری کردن ایام با توجه به فانی بودن و آگاهی از تکتک روزهای عمر دارد.
تلفظ
تلفظ واژه به صورت «رُوزْگارْ شِمُرْدَنْ» است که از دو بخش اسم «روزگار» و مصدر «شمردن» تشکیل شده است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ این عبارت دقیقاً «روزگار شمردن» با ۱۱ حرف است. همچنین به عنوان راهنما ممکن است با عبارتهای «روزگار گذراندن» یا «زیستن» همدوره باشد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی بسته به لحن متن (ادبی یا عامیانه) میتوان از معادلهای فوق برای انتقال مفهوم سپری کردن زمان و عمر استفاده کرد.
به عربی
در زبان عربی ترکیبات مربوط به قضا و تمضیه همراه با ایام و عمر، دقیقترین معادل برای این اصطلاح فارسی هستند.
به فارسی
معادلهای اصیل و مترادفهای این واژه در زبان فارسی شامل «روزگار گذراندن»، «عمر سپری کردن»، «زیستن»، «دهر گذراندن» و «وقت گذراندن» است. از نظر همخانواده نیز با واژههایی چون روز، روزانه، شمار، شماره و شمارش در ارتباط است.
نماد چیست
در ادبیات کلاسیک و نگاه نمادین، «روزگار» جلوهای از زمانِ گذرا، سرنوشت و چرخ فلک است. ترکیب آن با فعل «شمردن»، نمادی از هوشیاری انسان نسبت به گذر زمان، شمارش معکوس ایام زندگی و درک فناپذیری جهان به شمار میرود و نباید آن را با «ستاره شمردن» (کنایه از شبزندهداری) اشتباه گرفت.
جمعبندی و توضیح کامل روزگار شمردن
عبارت «روزگار شمردن» یک مصدر مرکب کمکاربرد اما بسیار ظریف در زبان و ادبیات فارسی است. این واژه از نظر لغوی و ریشهشناختی کاملاً ایرانی بوده و از ترکیب «روزگار» (ریشه در فارسی میانه) و «شمردن» (حساب کردن) ساخته شده است. بر خلاف تصور عموم، این اصطلاح به معنای هدر دادن وقت یا شبزندهداری نیست، بلکه دقیقاً به مفهوم سپری کردن دوران زندگی و چند صباحی زیستن با آگاهی از گذر زمان اشاره دارد.
در ساختار جدول و معادلسازی، این ترکیب ۱۱ حرفی معادل واژههایی همچون «عمر کردن» و «روزگار گذراندن» است و در زبانهای انگلیسی و عربی نیز با مفاهیم مربوط به گذراندن ایام و پشت سر گذاشتن روزها بازتاب مییابد. این عبارت در متن قرآن کریم کاربرد مستقیم ندارد اما مفهوم آن با مسائلی چون آگاهی از عدد سنین و گذر دهر همپوشانی دارد.