یعنی چه
واژه کودک به انسان دختر یا پسری اطلاق میشود که مراحل اولیه زندگی خود را سپری میکند و هنوز به سن رشد کامل و بلوغ نرسیده است. در متون کهن فارسی، این واژه گاهی به معنای مطلقِ «کوچک» و «صغیر» نیز به کار رفته است.
مترادف
این کلمات در زبان فارسی بیشترین شباهت معنایی را با واژه کودک دارند و میتوانند در متون مختلف جایگزین آن شوند.
متضاد
کلماتی که از نظر سن و سال یا میزان رشد جسمی و عقلی، در نقطه مقابل واژه کودک قرار میگیرند.
هم خانواده
واژههایی که از نظر ریشه زبانی و ساختار اشتقاقی با کلمه کودک همبستگی دارند؛ این واژه در فارسی میانه (پهلوی) به صورت کوتَک (kōtak) به معنی کوچک و کوتاه بوده است.
جمله سازی
در جدول
در جدولهای متقاطع کلمات، پرکاربردترین پاسخ برای این مفهوم خود واژه «کودک» (۴ حرف) یا معادلهای عربی آن نظیر «طفل» (۳ حرف) است.
به انگلیسی
بسته به سن دقیق و میزان رسمی بودن متن، معادلهای متفاوتی در زبان انگلیسی برای واژه کودک استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی و متون قرآنی، واژههایی مانند طفل و ولد مستقیماً برای اشاره به دوران خردسالی و فرزندان به کار رفتهاند.
به ترکی
واژه اصلی و رایج در زبان ترکی استانبولی برای اشاره به مفهوم کودک، چوجوک (Çocuk) است.
جمعبندی و توضیح کامل کودک
واژه «کودک» یک کلمه اصیل و بومی ایرانی است که ریشه در زبان فارسی میانه (پهلوی) دارد. این واژه به طور کلی به انسان خردسالی اشاره میکند که در مراحل آغازین رشد جسمی و روانی قرار دارد و هنوز به سن بلوغ و بزرگسالی قدم نگذاشته است. کودک در حقیقت نمادی از آغاز زندگی، امید به آینده و پتانسیل نامحدود برای یادگیری و شکلگیری شخصیت است.
در فرهنگها و ادبیات جهانی، از جمله ادبیات غنی فارسی، کودک همواره مظهر معصومیت، پاکی، صداقت بیآلایش و سادگی درون شناخته میشود. نگاه متمایز و بدون قضاوت کودکان به جهان اطراف، الهامبخش بسیاری از شاعران و نویسندگان بوده است. توجه به نیازها و حقوق این قشر، همواره از شاخصهای اصلی توسعه و سلامت هر جامعه به شمار میرود.