یعنی چه
«ناورد زدن» یک ترکیب اصیل و قدیمی در زبان فارسی است که به معنای جولان دادن، گشتن و چرخیدن (مانند چرخش اسب در میدان یا حرکت پرگار) و همچنین رزم کردن و مانور دادن در میدان جنگ به کار میرود.
تلفظ
این عبارت به صورت نَاوَرد زَدَن تلفظ میشود که در آن «ناورد» همریشه با واژههای نبرد و آورد است.
در جدول
در جدولهای متقاطع، پاسخ این عبارت با توجه به تعداد حروف و راهنمای طراح، معمولاً «ناورد زدن»، «جولان دادن» یا «چرخیدن» است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی با توجه به بافتار متن، عبارات فوق نزدیکترین معادلها برای انتقال مفهوم حرکت چرخشی و نظامی این واژه هستند.
به عربی
در زبان عربی، واژههای الجولان و الدوران دقیقترین مفاهیم حرکتی این اصطلاح را پوشش میدهند.
به فارسی
برگردانها و جایگزینهای روان فارسی این عبارت شامل جولان دادن، تکاپو کردن، گردیدن، رزم کردن و کَرّ و فَرّ کردن در میدان است.
نماد چیست
در ادبیات کلاسیک فارسی (مانند اشعار حکیم نظامی گنجوی)، این اصطلاح نمادی از گردش روزگار، چرخ فلک، پویایی و تکاپوی میدان رزم یا حرکت دورانی پرگار است.
جمعبندی و توضیح کامل ناورد زدن
عبارت کهن و اصیل «ناورد زدن» از ترکیب واژه پهلوی «ناورد» (همریشه با نبرد و آورد) و مصدر «زدن» ساخته شده است. این اصطلاح در ادبیات سترگ فارسی به معنای جولان دادن، دور زدن، حرکت چرخشی اسب در میدان یا تکاپوی جنگاوران در رزمگاه به کار میرفته است و نشاندهنده پویایی و مانورهای نظامی در ایران باستان است.
علاوه بر کاربرد رزمی، شاعران بزرگ از جمله نظامی گنجوی از این تعبیر به صورت استعاری برای نشان دادن گردش چرخ فلک، پویایی زندگی و حرکت دورانی پرگار بهره بردهاند. این واژه کاملاً پارسی سره بوده و ریشهای در زبان عربی یا متون قرآنی ندارد و امروزه بیشتر ارزش ادبی و تاریخی دارد.