یعنی چه
نخاوله (یا النخاولة) نام یک گروه اجتماعی، مذهبی و قومی از اعراب شیعه مذهب ساکن مدینه منوره در عربستان است. این واژه از نظر لغوی به عنوان صفت شغلی به معنای نخلبانان، باغبانان نخلستان یا پیوندزنندگان درخت خرما نیز به کار میرود؛ چرا که پیشه تاریخی و اصلی این جامعه، کار و فلاحی در نخلستانهای اطراف مدینه بوده است.
تلفظ
این واژه در زبان عربی به صورت نَخاوِلَة (با فتح نون) تلفظ میشود و اسم جمع بر وزن مفاعله است، اما در منابع و سفرنامههای فارسی گاهی به صورت نُخاوله (با ضم نون) نیز ضبط و تلفظ شده است.
در جدول
در جدولهای متقاطع و طراحان سوال، پاسخ این کلمه به عنوان «شیعیان مدینه» یا «نخلبانان حجاز»، خودِ واژهٔ ۶ حرفی «نخاوله» یا معادل آن «نخلیون» است.
به انگلیسی
در منابع انگلیسیزبان و مطالعات شرقشناسی برای اشاره به این گروه مذهبی و قومی از اصطلاح Al-Nakhawila یا Nakhawila استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی معاصر، امروزه این جامعه را بیشتر با نام رسمیتر «النخلیون» (مفرد: نخلی) میخوانند که مستقیماً به واژه نخل اشاره دارد.
به فارسی
این واژه یک اسم خاص قومی-تاریخی است و معادل واژگانی واحدی در فارسی ندارد، اما در برگردان عبارتی به صورت «شیعیان بومی مدینه» یا «نخلداران حجاز» توصیف میشود.
در قرآن
کلمه «نخاوله» در قرآن کریم وجود ندارد. با این حال، ریشه ثلاثی مجرد آن یعنی «ن خ ل» در قالب واژههای «نَخْل» و «نَخِیل» (به معنی درخت یا درختان خرما) بارها در آیات مختلف قرآن از جمله سوره مریم و سوره ق به کار رفته است.
نماد چیست
در ادبیات مذهبی و سفرنامههای حج، نخاوله نماد وفاداری به مذهب تشیع در مجاورت حرم نبوی، مظلومیت تاریخی و پایداری هویتی است. همچنین از نظر اجتماعی، درخت نخل و نخلستانهای معروف منسوب به امامان شیعه در مدینه، بزرگترین نماد هویتی و شغلی آنان به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل نخاوله
واژه «نخاوله» یک اصطلاح لغوی عمومی در زبان فارسی نیست، بلکه یک اسم خاص تاریخی، مذهبی و قومی است که به جامعهای از اعراب شیعه دوازدهامامی ساکن در شهر مدینه منوره اشاره دارد. این کلمه از ریشه عربی «نخل» گرفته شده و دلیل این نامگذاری، اشتغال سنتی و آبا و اجدادی این قوم به باغبانی، پرورش و پیوندزدن درختان خرما در نخلستانهای مدینه بوده است.
در سفرنامههای قدیمی حج و گزارشهای تاریخی زائران ایرانی، از نخاوله به عنوان جامعهای بومی، وفادار به اهل بیت و پاسداران سنتهای شیعی در سرزمین حجاز یاد شده است. امروزه این گروه در عربستان بیشتر با نام رسمی «النخلیون» شناخته میشوند.
این کلمه در بازیهای جدول به عنوان یک پاسخ ۶ حرفی برای سنجههایی چون «شیعیان مدینه» یا «نخلبانان حجاز» کاربرد دارد و اگرچه خود کلمه در قرآن نیامده، ریشه لغوی آن بارها در آیات الهی ذکر شده است.