یعنی چه
لبانه در اصل به معنای حاجت، مقصود و آرزوی دل است. وقتی شخص به مراد و خواسته قلبی خود میرسد، میگویند لبانه خود را برآورده کرده است. همچنین به عنوان اسم خاص برای بانوان و نوعی گیاه نیز کاربرد دارد.
تلفظ
این واژه در زبان فارسی با ضمه روی حرف اول یعنی به صورت «لُبانه» تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ به راهنمای «آرزو، حاجت یا نیاز مبرم» میتواند واژه ۵ حرفی «لبانه» باشد.
به انگلیسی
با توجه به معانی لغوی لبانه، کلمات معادل در انگلیسی شامل مفاهیم میل، خواستن و احتیاج هستند.
به ترکی
در زبان ترکی استانبولی برای رساندن مفهوم لبانه از واژگانی که به آرزو و تمایل دلالت دارند استفاده میشود.
به فارسی
برگردان دقیق و روان واژه لبانه به فارسی معیار شامل کلماتی چون «خواسته»، «مراد دل»، «حاجت» و «آرزو» است.
نماد چیست
در نامشناسی، لبانه نمادی از محبوب بودن، ظرافت و تمایل درونی است. همچنین در نمادشناسی گیاهی به دلیل صمغهای همخانوادهاش (مانند لبان یا کندر)، با مفاهیمی مثل پاکسازی و برآورده شدن حاجات پیوند دارد.
جمعبندی و توضیح کامل لبانه
واژه «لبانه» یک واژه با ریشه عربی است که وارد زبان فارسی شده و در اصل به معنای نیاز مبرم، حاجت، آرزو و مقصود دل است. در فرهنگهای لغت معتبر مانند دهخدا، این کلمه علاوه بر معنای مفهومی آرزو، به نوعی درختچه از تیره فرفیون که در مناطق جنگلی میروید نیز اطلاق میشود.
این واژه در زبان فارسی امروز بیشتر به عنوان یک اسم خاص دخترانه مورد استفاده قرار میگیرد که بار معنایی لطیف و زیبایی دارد. اگرچه خود کلمه لبانه در متن قرآن کریم نیامده است، اما همخانوادههای ریشهای آن مانند «لبن» (به معنی شیر) در آیات قرآنی به چشم میخورند.
در مجموع، لبانه کلمهای پنجحرفی و آهنگین است که مفهوم محوری آن پیرامون خواستن، تمایل درونی و برآورده شدن مراد دل شکل گرفته است و در ادبیات، نامشناسی و حتی طب سنتی (از جهت صمغهای گیاهی همخانواده) جایگاه خاص خود را دارد.