یعنی چه
عجولة شکل مؤنث از صفت مشبهه یا صیغه مبالغه «عجول» است و به زن یا موجود مؤنثی اشاره دارد که در کارهایش بسیار شتاب میکند، کمتحمل است و پیش از زمان مناسب دست به اقدام میزند.
تلفظ
این واژه به صورت عَجـوُلَـه (Ajooleh) تلفظ میشود که در زبان عربی همراه با تاء تأنیث در آخر میآید.
در جدول
کلمه عجولة در جدولهای کلمات متقاطع معمولاً به عنوان رمز یا پاسخ برای واژههایی چون «زن شتابزده» یا «مؤنث عجول» کاربرد دارد و دقیقاً ۵ حرف دارد.
به انگلیسی
برای توصیف یک فرد یا رفتار مؤنث شتابزده در زبان انگلیسی از این صفات استفاده میشود.
به عربی
در عربی فصیح، صفت عجول میتواند برای هر دو جنس به کار رود، اما واژه عجولة به طور خاص به جنس مؤنث اختصاص دارد.
به فارسی
برگردان دقیق این واژه در زبان فارسی مترادف با کلماتی نظیر تندکار، بیقرار، باشتاب و فردی است که کارهایش را با عجله و بدون درنگ انجام میدهد.
در قرآن
خود واژه «عجولة» با تاء تأنیث در قرآن نیامده است، اما شکل مذکر آن «عَجُول» دو بار برای توصیف طبیعت شتابزده انسان به کار رفته است؛ مانند آیه «وَكَانَ الْإِنْسَانُ عَجُولًا».
نماد چیست
در فرهنگ اسلامی و اخلاقی، عجله نمادی از رفتارهای نسنجیده و منسوب به شیطان دانسته میشود (العَجَلَةُ مِنَ الشَّیْطَانِ)، در حالی که وقار و تأنی نماد عقلانیت و رحمانیت است.
جمعبندی و توضیح کامل عجولة
واژه عجولة از ریشه عربی «ع ج ل» مشتق شده و به معنای زن یا موجود مؤنثی است که ویژگی بارز او شتابزدگی، کمصبری و سرعت افراطی در انجام کارهاست. این کلمه در ادبیات فارسی و عربی به عنوان یک صفت مبالغهآمیز برای نشان دادن رفتار کسی به کار میرود که پیش از پختگی امور و بدون تامل کافی اقدام میکند.
اگرچه خود این لفظ مؤنث در متن قرآن کریم نیامده، اما ریشه و شکل مذکر آن یعنی «عجول» برای تبیین یکی از ویژگیهای غریزی و اخلاقی نوع انسان (شتابزدگی در خیر و شر) استفاده شده است. در اخلاق سنتی، این واژه بار معنایی منفی دارد و در مقابلِ صفت پسندیدهٔ «تأنی» و بردباری قرار میگیرد.