معنی
ارمغان به هر چیز ارزشمند، تحفه یا کادویی گفته میشود که شخص برای نشان دادن محبت، دوستی یا به عنوان یادگاری از سفر برای نزدیکان خود میآورد.
یعنی چه
این واژه در اصل به معنای سوغات سفر و یادکرد دوستان در غربت است؛ هدیهای که مایه برکت، صلح، دوستی و تحکیم پیوندهای عاطفی میان افراد میشود.
مترادف
واژههای فوق همگی در معنای اعطای چیزی بدون چشمداشت به دیگران، با ارمغان اشتراک معنایی نزدیکی دارند.
متضاد
این واژه متضاد مستقیم و تثبیتشدهای در منابع لغوی ندارد؛ اما از نظر مفهومی میتوان «مال مکتسب» (چیزی که فرد با تلاش خود به دست آورده، نه هدیه) را برای آن در نظر گرفت.
هم خانواده
ارمغان یک وامواژه از زبانهای ترکی-مغولی است و طبق قواعد عربی یا فارسی همخانواده ساختاری (ثلاثی) ندارد، اما واژههای اشتقاقی فوق در فارسی از آن ساخته شدهاند.
جمله سازی
در جدول
در حل جدولهای متقاطع، برای راهنمای هدیه و سوغات سفر، کلمه ۶ حرفی «ارمغان» پاسخ دقیق است.
به انگلیسی
بسته به بافت متن، برای اشاره به سوغات سفر از واژه Souvenir و برای هدیه به صورت مطلق از کلمات Gift یا Present استفاده میشود.
جمعبندی و توضیح کامل ارمغان
واژه «ارمغان» از جمله کلمات زیبا و پرکاربرد در زبان و ادبیات فارسی است که ریشه در زبانهای ترکی-مغولی دارد (در اصل به صورت یارمغان یا ارمغان). این واژه دقیقاً به معنای تحفه، هدیه و رهاوردی است که مسافران به نشانه یادکرد و محبت، از سفر برای خویشان و دوستان خود میآورند و نمادی از پیوند عاطفی و دوستی به شمار میرود.
در ادبیات کلاسیک و عرفانی ایران، شاعران بزرگی چون سعدی و مولوی از این واژه بهره بردهاند. ارمغان در نگاه عارفانه، استعارهای از فیوضات معنوی، دستاوردهای روحی و هدایای الهی است که سالک پس از سیر و سلوک معنوی با خود به همراه میآورد. همچنین در ترجمههای معتبر قرآن کریم مانند ترجمه فولادوند، این واژه برای برگردان کلمه عربی «بِهَدِیَّةٍ» در داستان ارسال هدایای بلقیس به حضرت سلیمان استفاده شده است.