یعنی چه
این عبارت از دو بخش تشکیل شده است: «مزدور» به کسی گفته میشود که صرفاً برای پول و منفعت شخصی یا دستور بیگانه کار میکند و به نوعی خودفروخته است؛ «ریاکار» نیز فردی دوجیره و متظاهر است که ظاهر خود را نیکو و دیندار نشان میدهد اما در باطن صفا و صداقتی ندارد.
تلفظ
تلفظ صحیح کلمات به صورت مَزدور (فتح م) و رِیاکار (کسر ر) به همراه واو عطف است.
در جدول
در پاسخ به سوالات جدول کلمات متقاطع، این عبارت دقیقاً ۱۲ حرف دارد و به مفاهیمی چون جیرهخوار، خودفروخته، دورو و منافق اشاره میکند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای صفت مزدور از واژههای Mercenary و Hireling و برای فرد ریاکار و دورو از واژگان Hypocrite یا Two-faced استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی، واژه مرتزق یا مأجور نشاندهنده کسی است که برای مزد دست به هر کاری میزند و واژههای مرائی و منافق نشاندهنده شخص دورو و متظاهر است.
در قرآن
لفظ «مزدور» به این شکل در قرآن نیامده است، گرچه مفهوم کار در برابر مزد با واژه «أجر» ذکر شده؛ اما صفت «ریاکار» و عمل ریا بهطور مستقیم در قرآن نکوهش شده است. برای نمونه در آیه ۶ سوره ماعون عبارت «الَّذِينَ هُمْ يُرَاءُونَ» به متظاهران اشاره دارد و مفاهیم وسیعتر آن در سوره منافقون تبیین شده است.
نماد چیست
کلمه مزدور در ادبیات سیاسی و اجتماعی نماد وابستگی، بیهویتی و آلت دست بیگانه بودن است. واژه ریاکار نیز در ادبیات فارسی (بهویژه در اشعار حافظ و خیام) با نمادهایی چون «خرقه سالوس»، «زاهد ظاهرپرست» و «واعظ بیعمل» شناخته میشود که نشاندهنده نفاق اخلاقی و تزویر است.
جمعبندی و توضیح کامل مزدور و ریاکار
عبارت «مزدور و ریاکار» آمیزهای از دو رذیله اخلاقی و اجتماعی بزرگ است. فردی که با این عناوین شناخته میشود، از یک سو اصالت، شرف و عقیده خود را در ازای مال دنیا یا دستورات بیگانگان میفروشد (مزدوری) و از سوی دیگر، برای پنهان کردن این ذات وابسته و آلوده، ماسکی از نیکوکاری، دینداری یا وطنپرستی بر چهره میزند (ریاکاری).
در تحلیل ادبی و قرآنی، این دو مفهوم همواره به عنوان آفتهای پایداری جامعه و سلامت اخلاقی معرفی شدهاند. مقابله با چنین افرادی که منافع شخصی را بر هر چیزی مقدم میشمارند و با تمسک به تزویر، در صدد فریب افکار عمومی هستند، از تاکیدات همیشگی مصلحان اجتماعی و متون دینی بوده است.