یعنی چه
این عبارت ترکیبی از مصدر عربی «استماع» به معنای گوش فرا دادن و صفت مفعولی فارسی «نشده» است. در معنای عمومی به هر چیزی که شنیده نشده اشاره دارد و در متون حقوقی به دعوایی اطلاق میشود که پیش از ورود به ماهیت، به دلیل عدم رعایت تشریفات یا موانع قانونی از سوی مرجع قضایی نادیده گرفته شده است.
تلفظ
تلفظ این عبارت در فارسی امروزی دقیقاً بر اساس نگارش آن است؛ حرف «ع» در استماع به صورت یک وقفِ حلقی خفیف (عین) در انتهای بخش دوم ادا میشود.
در جدول
این واژه به دلیل طولانی بودن و ترکیب خاص، اغلب در جدولهای متقاطع به عنوان یک پاسخ ده حرفی طراحی میشود.
به انگلیسی
در انگلیسی عمومی از واژه unheard استفاده میشود، اما در بستر حقوقی زمانی که شکایتی قابلیت بررسی نداشته باشد از اصطلاح inadmissible استفاده میگردد.
به عربی
در زبان عربی برای بیان عدم شنیده شدن از ترکیب «غیر مسموع» و برای اشاره به عدم استماع در محاکم از عبارت فعلی «لم یستمع الیه» استفاده میشود.
به فارسی
معادلهای دقیق فارسی برای این عبارت شامل «ناشنیده» و در متون ادبیتر «نیوشیده نشده» است که به معنای عدم انتقال یا دریافت سخن توسط شنونده میباشد.
در قرآن
عبارت «استماع نشده» به صورت یک ترکیب مستقل در قرآن نیامده است. با این حال ریشه «سمع» در قالبهای مختلف نظیر «لایسمعون» (نمیشنوند) به وفور به کار رفته تا بر بیتوجهی یا عدم پذیرش حقیقت توسط مخاطبان تاکید کند.
جمعبندی و توضیح کامل استماع نشده
عبارت «استماع نشده» ترکیبی از یک واژه عربی و یک ساختار نحوی فارسی است که بیشترین کاربرد آن در حوزههای اداری و حقوقی دیده میشود. این واژه به نوعی نشاندهنده توقف جریانِ انتقالِ پیام است، چه در معنای تحتاللفظی که به عدم دریافت صدا اشاره دارد و چه در معنای قضایی که به عدم پذیرش یا بررسی یک ادعا دلالت میکند.
در مجموع، این اصطلاح بار معنایی «نادیدهگرفتهشدن» را با خود حمل میکند و در فضای حقوقی میتواند بیانگر یک وضعیت سلبی باشد که در آن مانعی، از رسیدنِ یک سخن یا دعوا به مرحله استماع یا رسیدگی قضایی جلوگیری کرده است.