یعنی چه
در اصطلاح عامیانه و کنایی، به فردی گفته میشود که با زرنگی منفی، دغلبازی و بیشرمی کار خود را پیش میبرد. این واژه مجازاً به آدمهای جسور، رند و فریبکار کوچه و بازار اشاره دارد.
تلفظ
تلفظ کتابی و معیار این واژه به صورت «پٰاچِه وَرمٰالیدِه» است که در گویش عامیانه و محاورهای گاهی به صورت «پاچهورمالیده» به هم چسبیده و روان بیان میشود.
در جدول
پاسخ دقیق برای پرسشهای جدولی مربوط به فرد بیشرم و کلک، خودِ اصطلاح ۱۲ حرفی «پاچه ورمالیده» یا مترادفهای آن نظیر شارلاتان است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای رساندن مفهوم این واژه از اصطلاحاتی استفاده میشود که به فریبکاری، گستاخی و رندی فرد اشاره دارند.
به ترکی
در زبان ترکی استانبولی، بسته به وجه گستاخی یا وجه کلاهبرداری این اصطلاح، واژگان متفاوتی وجود دارد که بعد فریب و بیشرمی آن را میرسانند.
به فارسی
معادلهای اصیل و عامیانه فارسی این عبارت شامل واژگانی چون رند، دغلباز، عیار، کلک، چشمسفید، بیحیا، پررو و ناتراشیده است که همگی بر ابعاد رفتاری منفی فرد دلالت دارند.
جمعبندی و توضیح کامل پاچه ورمالیده
اصطلاح عامیانه و کنایی «پاچه ورمالیده» در اصل ریشه در فرهنگ پوشش و کار در قدیم دارد؛ زمانی که افراد برای انجام کارهای سخت بدنی، ورود به معرکه، دعوا یا عبور از آب و گل، پاچههای شلوار خود را بالا میزدند (ورمیمالیدند). این حالت فیزیکی که نشان از آمادگی برای برخورد یا کار بود، به مرور زمان در ادبیات کوچه و بازار تغییر مفهوم داد و جنبهای منفی به خود گرفت.
امروزه این صفت مفعولی کنایه از آدمهای جسور، حقهباز، رند و بیباکی است که با وقاحت و بیشرمی دست به فریبکاری میزنند و از ملامت و سرزنش دیگران ابایی ندارند. در تیپشناسی فرهنگی، این واژه یادآور شخصیتهای دغلباز، واسطههای کلک و معرکهگیران غیرقابل اعتماد است.