یعنی چه
در متون کهن و طب سنتی، به نانی که از آرد گندم کاملاً الکشده، باکیفیت و بدون سبوس پخته میشد، نان حواری میگفتند. این نان بسیار سفید، نرم و پاکیزه بوده است.
تلفظ
این ترکیب به صورت «نَانِ حُوَّارَی» با تشدید روی حرف واو تلفظ میشود که واژه حواری در اینجا به معنای آرد سفید و پاکیزه است.
در جدول
در جدولهای متقاطع و مسابقات فرهنگی، پاسخ این اصطلاح ۸ حرفی همان «نان حواری» یا معادلهای آن مانند «نان سپید» است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای اشاره به این مفهوم از اصطلاحاتی که بیانگر نان سفید و حاصل از آرد بدون سبوس (تصفیه شده) هستند استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی نیز این اصطلاح دقیقاً به همین صورت به کار میرود و به نان سفیدِ مرغوب اشاره دارد.
به فارسی
معادلهای فارسی اصیل و رایج این واژه شامل نان سپید، نان الکی (تهیه شده از آرد کاملاً الک شده) و نان نقی (به معنی پاک و خالص) است.
نماد چیست
در فرهنگ قدیم، به دلیل گرانقیمت و تشریفاتی بودن آرد سفید بدون سبوس، این نان نماد ثروت، اشرافیت، بیغش بودن و طعام پاکیزه مخصوص طبقه مرفه جامعه محسوب میشده است.
جمعبندی و توضیح کامل نان حواری
واژه «نان حواری» یک اصطلاح کهن در زبان فارسی و متون طب سنتی است که به نان سفید، مرغوب و تهیه شده از آرد گندمِ کاملاً الکسپری و بدون سبوس اشاره دارد. ریشه واژه «حواری» در اینجا به معنی سفید کردن و پاکیزگی مفرط است که نباید آن را با کاربرد مذهبی حواریون (یاران حضرت عیسی) یا اصطلاح «نان جواری» (به معنی نان ذرت در گویش افغانستانی) اشتباه گرفت.
در دوران گذشته، پخت این نان به دلیل نیاز به گندم باکیفیت و فرآیند دقیق الک کردن، هزینهبر بوده و به همین دلیل نان حواری بیشتر در سفره طبقه مرفه و اشراف دیده میشد و در ادبیات نمادی از پاکی، بیغش بودن و طعام گرانبها به شمار میرفت.