یعنی چه
در تقسیمات اداری و جغرافیایی کلیسا (بهویژه کاتولیک، ارتدکس و انگلیکان)، به حوزه یا ناحیهای مشخص که مدیریت اداری و هدایت روحانی آن بر عهده یک «اسقف» است، قلمرو اسقفی یا اسقفنشین میگویند. این قلمرو از چند بخش کوچکتر به نام کشیشنشین تشکیل میشود.
تلفظ
این ترکیب از دو واژهٔ «قلمرو» (قَلَمْرَوْ) به معنای محدودهٔ تحت حکومت و «اسقفی» (اُسْقُفِی) منسوب به اسقف تشکیل شده است.
در جدول
در پاسخ به سوالات جدول کلماتی مانند حوزه مدیریت اسقف یا ناحیه تحت نظارت اسقف، کلمه «قلمرو اسقفی» با ۱۰ حرف یا «اسقفنشین» قرار میگیرد.
به انگلیسی
رایجترین معادلهای انگلیسی برای این مفهوم Diocese (حوزه اسقفنشین) و Bishopric (منصب یا قلمرو اسقف) هستند.
به فارسی
معادلهای فارسی و رایج این واژه شامل «اسقفنشین»، «حوزه اسقفی» و در متون قدیمیتر «اسقفیه» یا «مَطراننشین» (برای اسقف اعظم) است.
در قرآن
ترکیب «قلمرو اسقفی» و خود واژه «اسقف» در قرآن وجود ندارند. در قرآن کریم برای اشاره به رهبران و مراجع مذهبی مسیحی از واژههایی مانند «قسیسین» (کشیشان) و «رهبان» (راهبان) استفاده شده است.
نماد چیست
خود قلمرو جغرافیایی نماد مادی ندارد، اما مرکز آن یعنی «کلیسای جامع» (Cathedral) به عنوان مظهر این حوزه شناخته میشود. همچنین عصای شبانی (Crozier) و کلاه اسقفی (Mitre) از نمادهای قدرت و اقتدار اسقف بر این قلمرو هستند.
جمعبندی و توضیح کامل قلمرو اسقفی
«قلمرو اسقفی» یک اصطلاح اداری، جغرافیایی و مذهبی در تاریخ و سنت مسیحیت است که به محدوده یا سرزمین تحت نظارت مستقیم و هدایت مذهبی یک اسقف اشاره دارد. این ساختار که معادل دقیق واژههای انگلیسی «Diocese» و «Bishopric» است، معمولاً از چندین بخش کوچکتر محلی به نام کشیشنشین تشکیل میشود و کلیسای اصلی مرکز آن، کلیسای جامع یا کاتدرال نامیده میشود.
واژه اسقف در این ترکیب، معرب کلمه یونانی «Episkopos» به معنای ناظر و نگهبان است که از طریق زبان سریانی وارد زبانهای اسلامی شده است. بررسی ریشهشناسی و ساختار این مفهوم نشان میدهد که قلمرو اسقفی بازتابدهنده ساختار سلسلهمراتبی و سازمانی کلیسا پس از دوران اولیه مسیحیت است.