یعنی چه
بخت به جریان کلی تقدیر، خوششانسی یا بدشانسی در زندگی انسان اشاره دارد و در باور عامه و ادبیات به عنوان نیرویی بیرونی قلمداد میشود که بهره و سهم فرد را از مواهب جهان تعیین میکند.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه با فتح حرف اول (بَ) و سکون حروف بعدی به صورت بَخت (baxt) است.
در جدول
در جدولهای متقاطع، پاسخ اصلی و دقیق برای این عبارت بر اساس صورت سؤال «به معنی بخت» است که دقیقاً ۹ حرف دارد. واژههای کوتاهتر دیگر نظیر طالع، اقبال و نصیب نیز به عنوان پاسخهای جایگزین کاربرد دارند.
به انگلیسی
بسته به میزان تمرکز بر شانس لحظهای یا تقدیر از پیش تعیینشده، معادلهای متفاوتی در انگلیسی دارد.
به عربی
در زبان عربی واژه حظ بیشترین شباهت را به شانس و بخت دارد و در قرآن نیز به صورت مفهومی به کار رفته است.
به فارسی
واژههای طالع، اقبال، شانس، سرنوشت، نصیب، دولت، اختر و روزی از برگردانها و واژگان مترادفِ کاملاً رایج بخت در زبان فارسی هستند.
جمعبندی و توضیح کامل به معنی بخت
واژهٔ «بخت» اصالت کاملاً ایرانی داشته و ریشه در زبان پهلوی و اوستایی دارد. این کلمه از ریشه تاریخی به معنی بخش کردن، تقسیم کردن و اعطا کردن مشتق شده و با کلماتی چون «بخش» و «بغ» (به معنی خدا) همریشه است. در ادبیات فارسی، بخت به عنوان نمادی از گردش روزگار یا چرخ فلک مطرح میشود که گاه با نمادهایی چون هما (مرغ سعادت) یا اختر و ستاره روشن همراه است.
این کلمه گرچه به دلیل اصالت فارسی به طور مستقیم در قرآن کریم نیامده، اما مفاهیم معادل آن مانند «حظ» (بهره و نصیب) و «قسمت» بارها در آیات قرآنی برای تبیین سهم انسانها از دنیا و آخرت استفاده شده است. مشتقات فراوانی نظیر خوشبخت، بدبخت، نیکبخت و بختیار نشاندهنده عمق نفوذ این واژه در فرهنگ عامه و زبان روزمره فارسیزبانان است.