یعنی چه
این کلمه فعل ماضی ساده (گذشته) از مصدر ربودن است و دلالت بر گرفتن، قاپیدن یا دزدیدن ناگهانی شیء یا شخص دارد. در ادبیات عرفانی و عاشقانه به معنای مجذوب کردن و از خود بیخود کردن (مانند دلربودن) نیز به کار میرود.
مترادف
متضاد
در جدول
در جدولهای متقاطع کلماتی نظیر دزدید، قاپید و ربود به عنوان پاسخهای متداول برای این مفهوم شناخته میشوند.
به انگلیسی
به عربی
به ترکی
به فارسی
واژهٔ ربود یک فعل اصیل پارسی از ریشه زبانهای هندواروپایی و فارسی میانه است که در فارسی سره به صورت «بربود» یا «فراچنگ آورد» نیز بیان میشود.
نماد چیست
این کلمه به تنهایی نماد اسطورهای یا مذهبی خاصی نیست؛ اما در بافت مفهومی نشانه سرعت و از دست رفتن ناگهانی شیء یا زمان است. در ادبیات عرفانی نیز اصطلاحاتی مانند «دلربودن» به عنوان نمادی از فنا شدن در معشوق و تسلیم جذبه الهی شدن به کار میروند.
جمعبندی و توضیح کامل ربود
واژهٔ «ربود» یک فعل ماضی ساده کاملاً ایرانی و پارسی خالص است که ریشه در زبان پهلوی دارد. معنای اصلی و اولیه آن برداشتن، دزدیدن و بردن چیزی با سرعت، مکر یا چابکی است. این کلمه با ریشههای عربی مانند رب یا ربا هیچ ارتباطی ندارد و اصالت آن به ساختارهای زبانی هندواروپایی بازمیگردد.
اگرچه خود این واژه به صورت مستقیم در متن قرآن نیامده است، اما مفاهیم معادل آن مانند «خطف» و «یتخطف» بارها در آیات قرآنی برای توصیف ربوده شدن ناگهانی انسانها یا اشیاء استفاده شده است. در حوزه ادبیات نیز این واژه فراتر از معنای مادی دزدی، برای توصیف بارهای عاطفی و عرفانی عمیق مانند ربوده شدن دل و عقل توسط معشوق به کار میرود.