یعنی چه
المشرک در اصطلاح دینی و کلامی به فردی گفته میشود که در ذات، صفات یا عبادت، موجود دیگری را همردیف و شریک خداوند قرار دهد و به یگانگی خالق باور نداشته باشد.
تلفظ
این واژه دارای تلفظ عربی اَلمُشْرِک (al-mushrik) است که حرف «ال» در ابتدای آن علامت تعریف (معرفه) است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی با توجه به بافت متن، از واژگانی چون Polytheist برای چندخداباوران و Idolater برای بتپرستان استفاده میشود.
به عربی
این واژه اصالتاً عربی است و اسم فاعل از باب افعال (أشرک، یشرک) به معنی سهیمکننده و شریکقراردهنده است.
به فارسی
در متون کهن فارسی و برگردانهای قدیمی قرآن، برای این واژه از معادلهایی مانند «همبازگیر» یا «انبازگیر» (کسی که شریک میگیرد) استفاده شده است.
در قرآن
ریشه این واژه (ش ر ک) ۱۶۸ بار در قرآن کریم به کار رفته است. قرآن شرک را ظلمی بزرگ (ان الشرک لظلم عظیم) معرفی کرده و بیان میدارد که خداوند گناه شرک را بدون توبه نمیآمرزد.
نماد چیست
واژه المشرک یک مفهوم عقیدتی است و نماد گرافیکی خاصی ندارد، اما در فرهنگ اسلامی، بتها یا مظاهر چندخدایی به عنوان نشانههای عینی شرک شناخته میشوند.
جمعبندی و توضیح کامل المشرک
واژه «المشرک» یک اصطلاح عقیدتی و کلامی با ریشه عربی است که وارد زبان فارسی شده است. این کلمه به معنای کسی است که به یگانگی خداوند ایمان ندارد و در عبادت یا ذات الهی، موجودات دیگری را شریک و همتای او قرار میدهد. در متون کهن فارسی، گاهی از این مفهوم با عنوان «انبازگیر» یاد شده است.
در فرهنگ اسلامی و آیات قرآن کریم، مفهوم شرک در تقابل مستقیم با «توحید» و «ایمان» قرار دارد و به عنوان یکی از بزرگترین گناهان شناخته میشود. بررسیهای لغوی نشان میدهد این واژه از ریشه سهحرفی (ش ر ک) مشتق شده و با کلماتی نظیر شرکت و اشتراک همخانواده است.