یعنی چه
زبانزد به سخن، داستان، موضوع یا فردی گفته میشود که به دلیل ویژگی خاص، شهرت بالا یا تکرار زیاد، نقل مجالس شده و میان مردم رایج و شناختهشده است.
تلفظ
این واژه از دو بخش «زبان» و «زد» تشکیل شده و به صورت صفت مفعولی مرخم تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای متقاطع، کلمه شش حرفی «زبانزد» یا مترادفهای پنج حرفی آن مانند مشهور و معروف به عنوان پاسخ قرار میگیرند.
به انگلیسی
بسته به لحن و ساختار جمله، میتوان از واژههای فوق برای رساندن مفهوم شهرت و نقل مجالس بودن استفاده کرد.
به عربی
در زبان عربی اصطلاح «علی کل لسان» دقیقترین معادل کنایی برای بر سر زبانها افتادن یک موضوع است.
نماد چیست
این واژه در فرهنگ عامه و نشانهشناسی نماد مادی خاصی ندارد، اما در مفهوم استعاری و ادبی، نماد خروج یک مفهوم از سطح فردی و ورود آن به افکار جمعی و مقبولیت همگانی است.
جمعبندی و توضیح کامل زبان زد
واژه «زبانزد» یک ترکیب اصیل فارسی از ساختار اسم و بن ماضی (زبان + زد) است. این واژه در لغتنامههای معتبری چون دهخدا، معین و عمید به معنای سخن یا فردی آمده که به خاطر تکرار زیاد و اهمیتش، دائم توسط مردم بازگو میشود و اصطلاحاً بر سر زبانها میافتد.
از نظر معنایی، این کلمه با مفاهیمی چون معروفیت، شهرت، و ضربالمثلهای رایج (مثل سائر) گره خورده است و متضاد آن واژههایی مانند گمنام، مهجور و فراموششده هستند. اگرچه این واژه به صورت مستقیم در قرآن نیامده، اما مفهوم کنایی نام نیک و زبانزد پاک بودن با تعبیر «لسان صدق» در آیات قرآنی مطابقت دارد.