یعنی چه
«علاوه بر این» یا شکل فشردهتر آن «علاوه براین»، یک ترکیب قیدیِ ربطی در زبان فارسی است. این واژه زمانی به کار میرود که نویسنده یا گوینده میخواهد اطلاعات، شواهد یا دلایل بیشتری را به گزارهٔ قبلی خود اضافه کند و کلام را گسترش دهد.
تلفظ
تلفظ صحیح این عبارت به صورت [عَ لا وِ بَ رِ] است که از واژه عربی علاوه (عَلاوِه) و دو واژه فارسی بَر و این تشکیل شده است.
در جدول
در جدولهای متقاطع، پاسخ این کلید واژه معمولاً خودِ عبارت «علاوه براین» با ۱۰ حرف است. همچنین معادلهای آن مانند افزون بر این، بعلاوه یا ضمناً نیز بسته به تعداد حروف خواسته شده کاربرد دارند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای انتقال این مفهوم قیدی از پیوندهای انتقالی (Transitional Words) استفاده میشود که رایجترین آنها شامل Furthermore و Moreover هستند.
به فارسی
معادلهای اصیل و رایج فارسی این عبارت شامل «افزون بر این»، «گذشته از این»، «سوای این»، «به علاوه» و «مضاف بر این» است. متضاد دقیقی برای آن وجود ندارد، اما از نظر کارکردی عباراتی چون «با این حال» یا «اما» که جهت کلام را تغییر میدهند، در تقابل با آن قرار میگیرند.
نماد چیست
در دنیای نشانهها، نزدیکترین نماد مفهومی به این عبارت، علامت جمع یا مثبت (+) در ریاضیات و منطق است؛ چرا که مفهوم افزودن، اضافه کردن و توسعه دادن یک مطلب یا گزاره را به ذهن متبادر میکند.
جمعبندی و توضیح کامل علاوه براین
عبارت «علاوه براین» یکی از کلیدیترین ابزارهای پیوند متن در زبان فارسی است که به نویسنده اجازه میدهد بدون ایجاد گسست در ذهن مخاطب، اطلاعات یا دلایل جدیدی را به ساختار جمله اضافه کند. ریشه واژه «علاوه» عربی و از ماده (ع-ل-و) به معنی برتری و افزونی است که با ترکیب حروف اضافه و اشاره فارسی، به یک قید ترکیبی کارآمد تبدیل شده است.
این عبارت در زبانشناسی به عنوان یک ربطدهنده افزایشی شناخته میشود. جالب است بدانید که خود این ترکیب یا واژه علاوه در متن قرآن به کار نرفته است و مفاهیم مشابه در زبان عربی معمولاً با عباراتی چون «علاوةً علىٰ هذا» یا حروف عطف ساده منتقل میشوند. در نگارش رسمی، رعایت فاصلهگذاری صحیح آن به صورت «علاوه بر این» توصیه میشود.