یعنی چه
در لغت و طب سنتی، ناعوظ به هر داروها، شربتها یا عواملی اطلاق میشود که شهوت را هیجانآورده و باعث سفت شدن و برخاستن آلت تناسلی میگردد.
تلفظ
این واژه بر وزن اسم فاعل یا صفت مبالغه از ریشه عربی تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، در پاسخ به راهنمای «محرک جنسی» یا «آنچه باعث نعوظ شود»، واژه ۵ حرفی ناعوظ به کار میرود.
به انگلیسی
این اصطلاحات معادل دقیق علمی و پزشکی ناعوظ در زبان انگلیسی هستند.
به فارسی
در زبان فارسی اصیل، ترکیبات و واژههایی مانند محرک میل جنسی یا اصطلاحات عامیانهتر مترادف آن هستند، هرچند خود واژه ریشه عربی دارد.
در قرآن
واژه ناعوظ و ریشه سه حرفی آن (ن ع ظ) در کتاب قرآن پیشینهای ندارند و کاربرد آن صرفاً در متون پزشکی قدیم، فیزیولوژی و لغتنامههاست.
جمعبندی و توضیح کامل ناعوظ
واژه «ناعوظ» صفت و اسمی مشتق از ریشه عربی «ن ع ظ» است که در اصطلاحات طب سنتی و لغتنامههای کهن به هر نوع دارو، شربت یا عاملی که باعث تحریک شدید جنسی و ایجاد حالت نعوظ (سفت و راست شدن آلت تناسلی) شود، گفته میشده است. املای این کلمه نباید با خود مصدر «نعوظ» اشتباه گرفته شود؛ چرا که ناعوظ به عامل ایجادکننده این حالت دلالت دارد.
این کلمه از نظر ساختار زبانی صفت مبالغه یا اسم فاعل محسوب میشود و در زبان فارسی معیارِ امروز، کاربرد روزمره چندانی ندارد. بیشترین مواجهه مخاطبان با این لفظ، در متون کهن پزشکی یا به عنوان یک واژه پنجحرفی در جدولهای کلمات متقاطع است که به عنوان معادل محرکهای جنسی و شهوتانگیز پرسیده میشود.