یعنی چه
«زیباخصال» صفت مرکبی است که به زیباییهای درونی، اخلاقی و رفتاری یک شخص اشاره دارد و به معنای کسی است که خوی، طبع، سرشت و کرداری نیکو و ستودنی دارد.
تلفظ
تلفظ این واژه به صورت «زیبا خِصال» است که در آن حرف «خ» مکسور (دارای کسره) خوانده میشود.
در جدول
پاسخ دقیق برای این عبارت در جدولهای کلمات متقاطع «زیبا خصال» با ۸ حرف است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی بسته به لحن متن میتوان از این صفتها برای انتقال معنای واژه استفاده کرد.
به عربی
در زبان عربی از ترکیب کلماتی مانند الخصال و الأخلاق همراه با صفات نیکو برای ساخت این مفهوم استفاده میشود.
به فارسی
برابرهای اصیل و روان فارسی این واژه شامل عباراتی چون پاکنهاد، نیکمحضر، خوشذات و ستوده خصال است که همگی بر پاکی درون دلالت دارند.
در قرآن
ترکیب «زیبا خصال» یا واژه «خصال» به صورت مستقیم در قرآن کریم به کار نرفته است؛ با این حال، مفاهیم همسو با آن مانند «خُلُقٍ عَظيم» (آیه ۴ سوره قلم) که در توصیف پیامبر اسلام (ص) است، به طور کامل به این ارزش اخلاقی اشاره دارد.
جمعبندی و توضیح کامل زیبا خصال
واژهٔ «زیبا خصال» یک صفت مرکب توصیفی در زبان فارسی است که از ترکیب واژهٔ فارسی «زیبا» و کلمهٔ عربی «خصال» (جمع خصلت به معنی خو و صفت) پدید آمده است. این کلمه برخلاف واژههایی نظیر زیبارو یا زیباچهره که به جذابیتهای ظاهری و فیزیکی اشاره دارند، به طور کامل متمرکز بر جلوههای انسانی، نجابت، پاکی درون و فضیلتهای اخلاقی فرد است.
در ادبیات فارسی و متون کهن، این اصطلاح معمولاً برای ستایش انسانهای وارسته، اولیا، صالحان و شخصیتهای ایدهآل اخلاقی به کار میرود و بار معنایی بسیار مثبت، محترمانه و دانشنامهای دارد که نشاندهنده تعادل و نیکویی در رفتار و منش فرد است.