یعنی چه
شلوغی در زبان فارسی به چند مفهوم اشاره دارد؛ نخست کثرت و انبوهی جمعیت یا اشیاء در یک مکان مشخص (مانند ترافیک یا بازار)، دوم سر و صدا، غوغا و جار و جنجال، و سوم در مفهوم عامیانه به معنای بینظمی، آشفتگی و داشتن مشغله زیاد (مانند عبارت سرم شلوغ است) به کار میرود.
مترادف
متضاد
تلفظ
این واژه متشکل از مصوتهای کوتاه ضمه روی حروف شین و لام است و به صورت šoluġī واجگذاری و تلفظ میشود.
در جدول
پاسخ دقیق برای پرسش شلوغی در جدول، خود واژه «شلوغی» با ۵ حرف است. با این حال با توجه به تعداد حروف طراح جدول، کلماتی نظیر ازدحام، غوغا و بلوا نیز میتوانند راهگشا باشند.
به انگلیسی
به عربی
به ترکی
جمعبندی و توضیح کامل شلوغی
واژه شلوغی از ترکیب صفت «شلوغ» و پسوند اسمساز «ـی» حاصل شده است. اگرچه این واژه ریشهای ترکی دارد، اما سالهاست که به طور کامل وارد زبان عامیانه و ادبیات رسمی فارسی شده است. این کلمه بسته به بافت متن، ابعاد گوناگونی از کثرت عددی انسانها تا آشفتگیهای صوتی و محیطی را پوشش میدهد.
در ابعاد نمادین و روانشناختی، شلوغی بازتابدهنده تشویش ذهنی، سردرگمی، زندگی پرجنبوجوش شهری و دوری از تمرکز درونی است. در کاربردهای روزمره نیز اصطلاحاتی مانند «شلوغ کردن» به معنی ایجاد جار و جنجال یا «سرم شلوغ است» به معنی کثرت مشغله از همین واژه مشتق شدهاند.