یعنی چه
منعام صفت مبالغه است و به کسی یا امری اطلاق میشود که نعمت، بخشش و احسان فراوانی را به صورت پیاپی و گسترده به دیگران ارزانی میدارد.
تلفظ
این واژه در زبان عربی و متون فارسی با کسر ميم و سکون نون به صورت «مِنْعام» تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، واژه «منعام» به عنوان پاسخ برای راهنماهایی چون «بسیار بخشنده» یا «بسیار نعمتدهنده» کاربرد دارد و دقیقا ۵ حرف دارد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی از مفاهیمی که بر بخشندگی مفرط و اعطای برکت دلالت دارند برای برگردان این واژه استفاده میشود.
به عربی
این واژه خود ریشه و ساختار عربی دارد و بر وزن مِفعال برای مبالغه در بخشش به کار میرود.
به فارسی
معادلهای دقیق فارسی آن شامل ترکیبهایی چون «بسیار بخشنده» و «نعمترسان» است که مظهر دستِ گشاده و خوانِ گسترده هستند.
در قرآن
عین واژهٔ «منعام» در متن قرآن کریم ذکر نشده است؛ با این حال ریشه سه حرفی آن یعنی (ن ع م) در قالب کلماتی چون النِعمة، الأنعام و افعالی نظیر أنعمتَ کاربرد فراوانی در آیات الهی دارد.
جمعبندی و توضیح کامل منعام
واژه «منعام» یک صفت مبالغهای با ریشه عربی (ن ع م) است که در متون ادبی و عرفانی فارسی به معنای بسیار بخشنده و بسیار نعمتدهنده به کار میرود. این کلمه بر وزن «مِفعال» ساخته شده که نشاندهنده شدت، تکرار و وفور یک ویژگی یعنی احسان و بخشندگی بیدریغ است.
اگرچه خود این واژه به طور مستقیم در قرآن نیامده، اما از نظر معنایی و ریشهای پیوند عمیقی با مفاهیم دینی و الهی دارد و نمادی از باران رحمت، فیض مطلق و خوان گسترده خداوند محسوب میشود. در زبان روزمره فارسی کمتر شنیده میشود و بیشتر جای خود را به واژگانی چون «منعم» یا «کریم» داده است، اما در طراحی جداول کلمات متقاطع کاربرد ویژهای دارد.