یعنی چه
واژه «آنگونه» (یا شکل درستتر مکتوب آن «آنگونه») یک قید یا صفت اشاره در زبان فارسی است. این واژه برای اشاره به شیوه، کیفیت، یا حالتی که در مسافتی دورتر قرار دارد یا در جملات و سخنان پیشین به آن اشاره شده، به کار میرود.
تلفظ
این کلمه از دو بخش «آن» (ضمیر اشاره به دور) و «گونه» (به معنی نوع و شکل) تشکیل شده و بدون تغییر در آوای حروف، به صورت پیوسته یا با نیمفاصله تلفظ میشود.
در جدول
در مسابقات جدول تقاطعی و شرح در متن، برای پرسشهایی با مفهوم «به آن شکل» یا «آنطور» که ۶ حرفی باشند، واژه «انگونه» پاسخ دقیق است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی بسته به ساختار جمله و نقش دستوری (قید یا صفت)، از عبارتهایی نظیر Like that یا In that manner برای بیان این مفهوم استفاده میشود.
به فارسی
این واژه ریشه اصیل فارسی دارد. بخش اول آن یعنی «آن» از پهلوی و بخش دوم یعنی «گونه» از ریشه اوستایی -gaona به معنی رنگ، شکل و نوع مشتق شده است. از مترادفهای آن میتوان به «چنان» و «آنسان» اشاره کرد و متضاد مستقیم آن «اینگونه» یا «بدینشکل» است.
نماد چیست
واژه «آنگونه» صرفاً یک ابزار کاربردی در ساختار دستور زبان فارسی و بلاغت برای پیوند دادن جملات به نمونهها یا حالات قبلی است؛ بنابراین، نماد اسطورهای، فرهنگی یا اصطلاحی خاصی در ادبیات برای آن ثبت نشده است. در ترجمههای قرآنی نیز معمولاً به عنوان معادل مفهومی واژگانی چون «کَذٰلِکَ» یا «هکذا» به کار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل انگونه
واژه «آنگونه» (که در نگارش معیار به صورت آنگونه ترجیح داده میشود) یکی از واژگان اصیل و کاربردی زبان فارسی است که از ترکیب ضمیر اشاره به دور («آن») و پسوند مظهر یا اسم به معنی نوع و شکل («گونه») پدید آمده است. این کلمه نقشی کلیدی در ساختارهای قیدی و توصیفی ایفا میکند و به گوینده یاری میرساند تا به راحتی به کیفیت، روش یا حالتی که قبلاً ذکر شده یا در ذهن مخاطب قرار دارد، اشاره نماید.
از نظر ریشهشناسی، بخش دوم این واژه قدمتی کهن داشته و به زبانهای ایران باستان بازمیگردد که در ابتدا معنای «رنگ» را در خود داشته و به مرور زمان به معنای «شکل، طرز و نوع» تحول یافته است. امروزه این کلمه در متون ادبی، رسمی و حتی ترجمههای متون مقدس نظیر قرآن کریم (به عنوان معادل عبارات اشارهای عربی) حضوری پررنگ دارد.
در مجموع، این واژه ۶ حرفی علاوه بر کاربرد گسترده در نگارش و کلام روزمره، به دلیل داشتن مترادفهای روان و خوشساخت همچون «چنان» و «آنسان»، ابزاری ارزشمند برای حفظ پویایی و تنوع کلام در زبان فارسی به شمار میرود.