یعنی چه
این واژه دو وجهه معنایی دارد: در بافت قرآنی (تَوَلَّیْتُمْ) فعل ماضی از ریشه «ولی» به معنای روی برگرداندن، پشت کردن و اعراض از حق است. در بافت زبان فارسی (تُولیتَم)، از ترکیب اسم مصدر «تولیت» و ضمیر ملکی ساخته شده و به معنای اداره کردن اموال موقوفه، سرپرستی یا قیمومت من است.
تلفظ
در حالت اول (فعل عربی/قرآنی) به صورت «تَوَلَّیْتُمْ» (tavallaytum) با فتح ت و و، و تشدید و فتح ل تلفظ میشود. در حالت دوم (ترکیب فارسی) به صورت «تُولیَتَم» (towliyat-am) با ضم ت و سکون و تلفظ میگردد.
در جدول
پاسخ دقیق جدول برای این کلمه ۶ حرفی، بسته به طراح جدول میتواند به معنای رویگردانی شما یا متولیگری من باشد.
به انگلیسی
بسته به اینکه واژه را فعل ماضی عربی در نظر بگیرید یا اسم مصدر ملکی فارسی، معادلهای انگلیسی آن به دو دسته اعراض کردن و سرپرستی قانونی/موقوفه تقسیم میشوند.
به عربی
در زبان عربی، صورت اصلی فعل قرآنی همان «تَوَلَّيْتُم» از باب تفعّل است. اما برای بیان مفهوم فارسیِ «تولیتِ من»، از واژه «توليتي» استفاده میشود.
در قرآن
این فعل در قرآن کریم مکرراً به کار رفته و به معنای سرپیچی، پشت کردن و اعراض از فرمان الهی یا پیامبر است؛ مانند آیه ۱۲ سوره تغابن: «وَأَطِیعُوا الرَّسُولَ فَإِن تَوَلَّیْتُمْ فَإِنَّمَا عَلَىٰ رَسُولِنَا الْبَلَاغُ الْمُبِینُ» (و از پیامبر فرمان برید، پس اگر روی برگردانید، بر عهده پیامبر ما فقط رساندن آشکار است).
نماد چیست
در بافت و سیاق قرآنی، این کلمه نمادی از اختیار انسان در اعراض از حق یا پذیرش ولایت الهی است. در فرهنگ اسلامی-ایرانی، واژه تولیت بهتنهایی نماد و مظهر امانتداری، حفاظت از مال وقف و مشروعیت مذهبی و قانونی به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل تولیتم
واژه «تولیتم» یک کلمه شش حرفی است که بسته به خاستگاه زبانی و نحوه تلفظ، دو هویت کاملاً متمایز دارد. در وجه اول، این کلمه یک فعل ماضی عربی (تَوَلَّیْتُمْ) برخاسته از ریشه «و ل ی» است که در قرآن کریم ۲۲ بار به معنای «روی گرداندید، پشت کردید و اعراض نمودید» به کار رفته و گویای سرپیچی یا بازگشت از یک عهد است.
در وجه دوم، این کلمه ساختاری کاملاً فارسی و ترکیبی دارد (تُولیتَم) که از واژه اسمی «تولیت» (اداره امور موقوفه) به همراه ضمیر متصل ملکی «ـم» تشکیل شده است. این صورت معنایی به مفهوم «سرپرستی من، قیمومت من یا متولیگری من بر موقوفات و اموال» اشاره دارد و نمادی از امانتداری مذهبی و قانونی است.
هنگام جستجوی این کلمه در واژهنامهها یا حل جدول، باید به بافت متن توجه داشت؛ اگر کاربرد مذهبی و قرآنی مد نظر باشد، پاسخ معادلِ رویگردانی و اعراض است و اگر کاربرد حقوقی، فقهی و اداری مقصود باشد، به معنای منصبِ سرپرستیِ شخصِ گوینده خواهد بود.