یعنی چه
واژه غشوم به کسی دلالت دارد که با بیرحمی، سختگیری و بدون تمایز قائل شدن میان حق و باطل به دیگران ستم میکند و حق آنان را با زور و خشونت تصاحب مینماید.
تلفظ
این واژه به فتح غین و ضم شین تلفظ میشود و صیغه مبالغه بر وزن فَعول است.
در جدول
در جدولهای متقاطع، پاسخ واژه چهار حرفی غشوم به عنوان معادل ستمکار یا بیدادگر کاربرد دارد.
به انگلیسی
برای توصیف رفتار یا حاکم غشوم در زبان انگلیسی از واژگانی که به استبداد و ظلم اشاره دارند استفاده میشود.
به عربی
این واژه خود ریشه عربی دارد و در این زبان برای تأکید بر شدت ستمگری به کار میرود.
به فارسی
معادلهای دقیق فارسی این وامواژه عربی، کلماتی چون بیدادگر و ستمگر هستند که مفهوم پایمال کردن عدالت را میرسانند.
نماد چیست
در ادبیات کلاسیک و متون تاریخی (مانند جهانگشای جوینی)، کلمه غشوم نماد پادشاه یا نیروی قاهری است که بدون قانون عمل میکند. همچنین در احادیث به عنوان نماد حاکم ستمگر مقتدر در برابر آشوب (سُلطانٌ غَشوم خَیرٌ مِن فِتنَةٍ تَدوم) به کار رفته است.
جمعبندی و توضیح کامل غشوم
واژه «غشوم» یک وامواژه عربی در زبان فارسی است که از ریشه ثلاثی مجرد «غ ش م» (غَشْم به معنای ظلم و زورگویی) مشتق شده است. این کلمه صیغه مبالغه بر وزن «فَعول» بوده و نشاندهنده شدت، تکرار و بیرحمی فراوان در ستمگری است. در لغت، به حاکم یا نیرویی که بدون نگاه کردن به جلو و بدون تمایز میان حق و باطل، با خشونت پیش میرود و آسیب میزند، غشوم میگویند.
در فرهنگ و ادبیات فارسی، این واژه معادل مفاهیمی چون ظالم، بیدادگر، جبار و غاصب قرار میگیرد. اگرچه مفهوم ظلم در آیات متعدد قرآن کریم آمده، اما خود واژه غشوم در متن قرآن به کار نرفته است و نباید آن را با ریشههای مشابهی مانند «غشی» اشتباه گرفت. این کلمه در متون کهن نمادی از روزگار بیرحم یا قدرتهای مقتدر اما مستبد به شمار میرود.