یعنی چه
تراوا در اصطلاح علمی و عمومی به ویژگیِ مواد یا محیطهای متخلخلی گفته میشود که دارای روزنههای ریز هستند و سیالات (مانند آب یا هوا) میتوانند به راحتی از میان آنها عبور کنند.
تلفظ
این واژه به صورت فتح اول (تَ)، سکون را (ر) و الف کشیده در پایان تلفظ میشود: [تَ + را + وا]
در جدول
در جدولهای متقاطع کلمات، واژه «تراوا» معمولاً به عنوان پاسخ ۵ حرفی برای راهنمای «نفوذپذیر» یا «دارای قابلیت تراوش» به کار میرود.
به انگلیسی
در متون علمی فیزیک، زمینشناسی و زیستشناسی، صفت Permeable دقیقترین معادل برای واژه تراوا است.
به عربی
زبان عربی معادل دقیق یکبهیک برای ساختار این کلمه ندارد، اما واژههای نفوذ و مسامی به خوبی این مفهوم را منتقل میکنند.
به فارسی
برگردان و هممعنیهای اصیل فارسی این واژه شامل نفوذپذیر و تراوشپذیر است که از ریشه چکیدن و نشت کردن گرفته شدهاند.
در قرآن
این واژه یک اصطلاح علمی و معاصر در زبان فارسی محسوب میشود و در کتاب مقدس قرآن به کار نرفته است.
جمعبندی و توضیح کامل تراوا
واژه «تراوا» یک صفت مشتق و تخصصی در زبان فارسی است که از بن مضارع مصدر «تراویدن» (تراو) به همراه پسوند فاعلی و صفتساز «ا» شکل گرفته است. تراویدن در لغت به معنای چکیدن، نشت کردن و خارج شدن تدریجی مایعات است؛ در نتیجه، تراوا به هر ماده، غشاء یا محیطی اطلاق میشود که پتانسیل و قابلیت عبور دادن سیالات و ذرات را از درون خود داشته باشد.
این کلمه امروزه کاربرد گستردهای در علوم تجربی نظیر زیستشناسی (توصیف غشای سلولی نیمهتراوا)، زمینشناسی (بررسی نفوذپذیری سنگها و خاکها در برابر آب) و شیمی دارد. در مهندسی و فیزیک نیز مفهوم تراوایی از همین ریشه برای توصیف میزان عبوردهی جریانها یا امواج استفاده میشود و یک واژه کاملاً بومی و معادل برای اصطلاحات فرنگی است.