یعنی چه
این اصطلاح به پادشاهان دوره سلطنتی اولیه روم (Rex Romae) و بهویژه امپراتوران دورههای بعدی (Caesar) اشاره دارد که به عنوان حاکمان مطلق قلمرو روم شناخته میشدند.
تلفظ
واژه قیصر با فتح قاف و سکون یاء تلفظ میشود. کلمه سزار نیز با کسر سین و الف کشیده خوانده میشود که ریشه در نام ژولیوس سزار دارد.
در جدول
در بازیهای جدول کلمات متقاطع، اگر پاسخ کوتاهتری مد نظر باشد معمولاً کلمات «قیصر» یا «سزار» پاسخ صحیح هستند؛ اما خودِ عبارت صورت سوال دقیقاً بیست حرف دارد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای اشاره به پادشاهان بخش اول تاریخ روم از King و برای فرمانروایان مقتدر بعدی از واژه Caesar استفاده میشود.
به فارسی
برگردان دقیق مفهومی این عنوان در زبان فارسی برابر با شاه، پادشاه یا امپراتور روم است که در ادبیات کهن به صورت شاه روم نیز به کار رفته است.
در قرآن
خود واژههای قیصر یا سزار در متن قرآن ذکر نشدهاند؛ اما در ابتدای سوره روم با آیه «غُلِبَتِ الرُّومُ»، به شکست امپراتوری رومیان (روم شرقی یا همان بیزانس) و پیشبینی پیروزی بعدی آنها اشاره شده است.
جمعبندی و توضیح کامل عنوان پادشاهان روم قدیم
عنوان پادشاهان روم قدیم در فرهنگ و ادبیات فارسی پیوند عمیقی با دو واژه «قیصر» و «سزار» دارد. در اصل، اصطلاح «سزار» از نام خانوادگی ژولیوس سزار، دیکتاتور نامدار رومی اقتباس شد و بعدها جانشینان او این نام را به عنوان یک لقب رسمی و سلطنتی برای خود برگزیدند. این واژه پس از ورود به زبانهای یونانی و سریانی، در زبان عربی به شکل «قیصر» (با جمع قیاصره) درآمد و در متون تاریخی اسلامی و ایرانی برای اشاره به پادشاهان روم باستان و روم شرقی (بیزانس) استفاده شد.
از دیدگاه دقیق تاریخی، تاریخ روم به دو دوره پادشاهی اولیه (Regal Period) و دوره امپراتوری تقسیم میشود. در جدولهای کلمات متقاطع فارسی، عبارت «عنوان پادشاهان روم قدیم» یک کلیدواژه بیست حرفی کلاسیک است که ذهن مخاطب را مستقیماً به سمت پاسخهای چهارحرفی معروف یعنی قیصر و سزار هدایت میکند تا یادآور قدرت و شکوه فرمانروایان غربی در دنیای باستان باشد.