یعنی چه
واژه «یفسدون» فعل مضارع برای سوم شخص جمع (جمع مذکر غایب) است و به معنای تباهی آوردن، آسیب زدن به نظم و از بین بردن اعتدال در امور مختلف جامعه یا طبیعت است.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه با ضمه روی حرف اول و سکون روی حرف دوم به صورت «یُفْسِدون» است.
در جدول
پاسخ دقیق شش حرفی برای این واژه قرآنی در جدول کلمات، خودِ واژه «یفسدون» است.
به انگلیسی
در ترجمههای انگلیسی متون اسلامی و قرآنی، این واژه معمولاً به گسترش تباهی، فتنه یا ایجاد فساد در زمین تعبیر میشود.
به فارسی
معادلهای دقیق فارسی این فعل مضارع شامل عباراتی چون «فساد میکنند»، «آشوب به پا میکنند»، «نابود میکنند» و «از اعتدال خارج میشوند» است.
در قرآن
این کلمه بارها در قرآن برای توصیف کسانی که پیمانشکنی کرده و در زمین مفسده میانگیزند به کار رفته است؛ مانند آیه ۱۱ سوره بقره: «وَإِذَا قِيلَ لَهُمْ لَا تُفْسِدُوا فِي الْأَرْضِ قَالُوا إِنَّمَا نَحْنُ مُصْلِحُونَ».
نماد چیست
در فرهنگ و مفاهیم قرآنی، این واژه نماد جریانهای مخرب، نفاقافکن و ضد اصلاح است که ظاهر خود را مصلح نشان میدهند اما در عمل جامعه را به سوی نابودی سوق میدهند.
جمعبندی و توضیح کامل یفسدون
واژه «یفسدون» یک فعل مضارع عربی از ریشه «ف س د» و باب افعال است که به طور گسترده در متون دینی و قرآنی به کار رفته است. این کلمه به معنای انجام دادن کارهایی است که تعادل، سلامت و نظم جامعه را از بین میبرد و در مقابل مفهوم «یصلحون» (اصلاح میکنند) قرار دارد.
در کاربردهای قرآنی، این لفظ بیشتر برای توصیف منافقان و کسانی استفاده میشود که با رفتارهای خود باعث تفرقه، ظلم و تخریب اخلاق میشوند، در حالی که ادعای اصلاحطلبی دارند. شناخت این واژه به درک بهتر تقابل اصیل میان خیر و شر، و سازندگی و تخریب در فرهنگ اسلامی کمک میکند.