یعنی چه
این عبارت ترکیبی در تاریخ علم به مرحلهٔ گذار از کیمیای باستان به علم تجربی مدرن یعنی «شیمی نوین» اشاره دارد. در مفاهیم امروزی و ادبیات مدیریت و فناوری نیز مجازاً به دانشها یا داراییهای ارزشمندی (مانند داده و اطلاعات خام) که تولید ثروت میکنند، کیمیای جدید میگویند.
تلفظ
تلفظ واژهٔ اول با کسر کاف و سکون یا فتح یاء (کِیمیا یا کِمیایِ) و واژهٔ دوم با فتح جیم و کسر دال (جَدید) است.
در جدول
در مسابقات حل جدول، این عبارت معمولاً به عنوان راهنما برای رسیدن به واژه «شیمی» یا به عنوان یک پاسخ مستقل ۱۰ حرفی به کار میرود.
به انگلیسی
بسته به متن و سیاق کلام، اگر منظور علم شیمی تجربی باشد از Modern Chemistry و اگر نگاه استعاری و ادبی به دگرگونی مطرح باشد از Modern Alchemy استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی برای اشاره به این مفهوم، ترکیب الکیمیاء الحدیثة به طور دقیق معادلسازی شده است.
به فارسی
معادلهای دقیق و روان فارسی این ترکیب، واژگانی چون شیمی، شیمی نوین، علم مواد و اکسیر مدرن هستند که جایگزین مفهوم سنتی کیمیاگری باستان شدهاند.
جمعبندی و توضیح کامل کیمیای جدید
عبارت «کیمیای جدید» یک اصطلاح رسمی و مستقل در لغتنامههای کهن فارسی نیست، بلکه یک ترکیب توصیفی و مدرن محسوب میشود. در تاریخ علم، این واژه مرز میان خرافات و سنتهای کیمیای باستان (که به دنبال تبدیل مس به طلا بود) با علم تجربی و نظاممند امروز را مشخص میکند؛ به همین دلیل جابر بن حیان را که پایهگذار روشهای آزمایشگاهی بود، بنیانگذار کیمیای جدید یا همان دانش شیمی میدانند.
علاوه بر جنبهٔ علمی، این عبارت در ادبیات معاصر، اقتصاد و فناوری اطلاعات نیز کاربرد استعاری وسیعی پیدا کرده است. امروزه در دنیای دیجیتال، اصطلاحاً به «دادهها (Data)» یا نفت دیجیتال، کیمیای جدید میگویند؛ چرا که فرآیند پردازش اطلاعات خام و تبدیل آن به ثروت و آگاهی، شباهت زیادی به کارکرد اکسیر در باورهای گذشته دارد.