یعنی چه
واژهٔ فورا به معنای انجام یافتن کاری در کوتاهترین زمان ممکن، بدون درنگ، بیتأمل و دردم است که نشاندهنده شتاب و اضطرار در عمل میباشد.
مترادف
این کلمات همگی بیانگر انجام کار در زمانِ حال و بدون هرگونه فوت وقت هستند.
متضاد
این واژهها در تضاد با مفهوم سرعت و فوریت هستند و بر طولانی شدن زمان یا انجام گامبهگام کار دلالت دارند.
جمله سازی
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، کلمهٔ فورا معمولاً به عنوان پاسخ برای راهنماییهایی نظیر «بیدرنگ» یا «بلافاصله» به کار میرود و خود یک واژهٔ ۴ حرفی است.
به انگلیسی
این واژهها در زبان انگلیسی دقیقاً همان حس فوریت و انجام کار بدون درنگ را منتقل میکنند.
به عربی
از آنجا که ریشه این واژه عربی است، خود کلمهٔ فوراً با تنوین نصب به طور گسترده در این زبان استفاده میشود.
به ترکی
در زبان ترکی استانبولی، واژه Hemen رایجترین کلمه برای بیان مفهوم سریع و بیدرنگ است و Derhal نیز ریشه مشترک دارد.
به فارسی
معادلهای سره و اصیل فارسی برای این کلمه شامل واژههایی چون «بیدرنگ»، «دردم»، «درساعت»، «بیتأمل» و «زود» میباشند که بدون استفاده از تنوین عربی، همان معنا را میرسانند.
جمعبندی و توضیح کامل فورا
واژهٔ «فورا» یک قید زمان کاربردی در زبان فارسی است که ریشه در زبان عربی و از مادهٔ (ف و ر) دارد. معنای اصلی و اولیهٔ این ریشه به جوشش، غلیان و فوران کردن (مانند جوشیدن آب) بازمیگردد که به مجاز در زبان فارسی و متون اداری و روزمره به معنای شتاب، سرعت بالا و انجام یک عمل بدون کوچکترین درنگ و تأخیر به کار گرفته میشود.
این کلمه در فرهنگهای معتبری چون دهخدا، معین و عمید به خوبی تبیین شده و معادلهایی نظیر بلافاصله و فیالحال برای آن ذکر گردیده است. اگرچه خودِ این لفظ تنویندار به این صورت دقیق در متن قرآن رایج نیست، اما ریشهٔ آن در آیاتی چون داستان حضرت نوح (فار التنور) به معنی جوشش و در آیات دیگر به معنی شتاب و جوش و خروش دشمنان به کار رفته است.
در مجموع، فورا ابزاری زبانی برای ایجاد قطعیت، نشان دادن اهمیت زمان و اضطرار در انجام کارهاست که در ادبیات نوشتاری و گفتاری جایگاه ویژهای دارد و نماد بصری آن در دنیای امروز صاعقه یا ساعت شنی در حال سقوط است.