قورباغه یعنی چه؟

یعنی چه

قورباغه به جانوری دوزیست و جهنده از راسته بی‌دمان (Anura) گفته می‌شود که معمولاً پوست نرم، مرطوب و بدون دم دارد. این جاندار سیر تکاملی جالبی دارد؛ نوزاد آن ابتدا به شکل لارو یا بچه‌قورباغه در آب زندگی می‌کند و پس از دگرگونی، به یک موجود بالغ با پاهای عقبی بلند برای جهش و شنا تبدیل می‌شود.

ریشه

این واژه ریشه در زبان ترکی دارد و از طریق ترکی عثمانی (Kurbağa) وارد زبان فارسی شده است. در زبان فارسی کهن، واژه‌های اصیل ایرانی مانند «غوک»، «وک» یا «وزغ» برای اشاره به این جاندار به کار می‌رفته که به مرور زمان، واژه قورباغه رواج بیشتری یافته است.

جمله سازی

تلفظ

این کلمه در زبان فارسی به صورت «قُورْباغِه» تلفظ می‌شود. حرف اول آن با صدای ضمه (ـُ) آغاز شده و سکون روی حروف «ر» و «غ» قرار می‌گیرد.

در جدول

در جدول‌های متقاطع کلمات، پاسخ مستقیم این تعریف یک کلمهٔ ۷ حرفی است. همچنین طراحان جدول ممکن است از مترادف‌های ۳ حرفی آن مانند غوک و وزغ، یا نمونه درختی آن یعنی داروک استفاده کنند.

به انگلیسی

در زبان انگلیسی واژه کلی برای اشاره به این جاندار Frog است. همچنین برای نوزاد یا بچه‌قورباغه از کلمه Tadpole استفاده می‌شود.

به عربی

در زبان عربی به قورباغه «ضِفْدَع» گفته می‌شود که جمع مکسر آن «ضَفادِع» است. این واژه به صورت جمع (الضَّفَادِعَ) یک‌بار در قرآن کریم (آیه ۱۳۳ سوره اعراف) به عنوان یکی از بلاهای قوم فرعون ذکر شده است.

به ترکی

از آنجا که اصل این واژه از زبان‌های ترکی وارد فارسی شده، در ترکی استانبولی امروزی نیز دقیقاً به صورت Kurbağa نوشته و تلفظ می‌شود.

نماد چیست

در اسطوره‌شناسی و فرهنگ‌های جهانی، قورباغه به دلیل سیر دگرگونی شگفت‌انگیزش نماد تحول، رشد معنوی و نوزایی است. همچنین ارتباط نزدیک آن با آب و برکه‌ها، این جاندار را به نماد باران و باروری تبدیل کرده است. در فرهنگ عامه ایرانی، این واژه در ضرب‌المثل‌ها گاهی به عنوان نماد افراد کم‌مایه‌ای به کار می‌رود که در شرایط آشفته ادعای بزرگی می‌کنند.