یعنی چه
ضماد در لغت و طب سنتی به دارو یا ترکیب غلیظ و خمیرمانندی (غالباً گیاهی یا معدنی) گفته میشود که روی پارچه پهن کرده و جهت کاهش التهاب، تسکین درد، یا رفع عفونت روی عضو آسیبدیده قرار میدهند و میبندند. این واژه همچنین به عمل پانسمان کردن نیز اشاره دارد.
تلفظ
این واژه در زبان فارسی به صورت «زِماد» (ضِماد) تلفظ میشود و مصوت اول آن مکسور است.
در جدول
پاسخ دقیق این عبارت در جدول خودِ «ضماد فارسی» با ۹ حرف است. از دیگر معادلهای جدولی آن میتوان به مرهم، پماد، تبکد و بریزه اشاره کرد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی بسته به نوع و غلظت ماده، از واژههای متنوعی استفاده میشود که poultice دقیقترین معادل برای ضمادهای خمیری سنتی است.
به عربی
این واژه اساساً ریشه عربی دارد و در این زبان نیز به معنی وسیله پانسمان یا داروی موضعی بسته شده بر زخم به کار میرود.
به ترکی
در زبان ترکی واژه lapa برای اشاره به ترکیبات خمیریشکلی که جنبه درمانی و موضعی دارند استفاده میشود.
نماد چیست
در فرهنگ پزشکی کهن و طب سنتی، ضماد نماد بارز درمان موضعی غیرجراحی و آرام کردن درد است. این کلمه در ادبیات فارسی نیز کاربردی استعاری یافته و نمادی از سخن نیکو، تسلیخاطر و حضور آرامشبخش معشوق برای دلهای شکسته و آسیبدیده به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل ضماد فارسی
واژه «ضماد» ریشه در زبان عربی (ماده ض م د به معنی بستن زخم) دارد، اما سالهاست که به عنوان یک اصطلاح کلیدی در طب سنتی و زبان فارسی به کار میرود. این کلمه به هر نوع ترکیب دارویی غلیظ و خمیرمانندی اشاره میکند که به طور مستقیم روی پوست و جراحتها قرار میگیرد تا درد را تسکین داده یا عفونت را بیرون بکشد.
در ساختار مسابقات و جداول کلمات متقاطع، عبارت «ضماد فارسی» دقیقاً ۹ حرف دارد و راهنمای مستقیمی برای رسیدن به پاسخ است. این مفهوم علاوه بر کاربرد جنبههای درمانی و پزشکی، در ادبیات عامه و اشعار فارسی نیز به عنوان نمادی از شفا، بهبود و التیام دردهای روحی و عاطفی به وفور استفاده شده است.