یعنی چه
رهایش در زبان فارسی اسم مصدر است که به وضعیت یا عمل آزاد شدن، نجات یافتن و خلاصی از یک موقعیت سخت، محدودکننده یا اسارت اشاره دارد.
تلفظ
این واژه به صورت رَهایِش (rahiš) تلفظ میشود که از بن مضارع «ره» به همراه پسوند مصدرطلب «ـِش» ساخته شده است.
در جدول
در حل جدولهای متقاطع، واژه رهایش به عنوان پاسخ پنجحرفی برای راهنماهایی چون آزادی، خلاصی و نجات به کار میرود.
به انگلیسی
بسته به متن و کاربرد، واژههای فوق دقیقترین معادلهای انگلیسی برای مفهوم رهایش هستند.
به عربی
در زبان عربی کلماتی مانند خلاص و انقاذ برای رساندن مفهوم نجات، و اطلاق یا حریه برای آزادی استفاده میشوند.
به فارسی
معادلهای اصیل و جایگزینهای مستقیم این واژه در زبان فارسی شامل آزادی، رهایی، خلاصی و نجات هستند که همگی بار معنایی رَستن از بند را دارند.
جمعبندی و توضیح کامل رهایش
واژه «رهایش» یک اسم مصدر کهن و اصیل در زبان فارسی است که از ریشه فعلهای «رستن» و «رهیدن» مشتق شده است. این واژه از ترکیب بن مضارع «ره» و پسوند اسمساز «ـِش» شکل گرفته و به طور دقیق به مفهوم یا فرآیند دستیافتن به آزادی، خلاصی از فشار، و نجات از بند و گرفتاری اشاره میکند. متضادهای مستقیم آن در زبان فارسی واژگانی چون اسارت، بند و گرفتاری هستند.
در فرهنگ و ادبیات عرفانی ایران، رهایش علاوه بر معنای مادی، بار معنایی عمیقتری نظیر رهایی روح از قید دنیای مادی و تعلقات آن را دلالت میکند. نمادهای سنتی آن در فرهنگ عامه شامل پرندهای در حال پرواز، زنجیر گسسته و آب روان است. این کلمه اگرچه به صورت مستقیم در متن قرآن نیامده، اما مفاهیم مترادف آن مانند نجات بسیار پرکاربرد هستند.