یعنی چه
در لغت به معنی «با یکدیگر سازش کردن» یا «آشتی کردن پس از قهر و دعوا» است. در اصطلاح حقوقی و فقهی نیز به قراردادی (عقد صلح) گفته میشود که طرفین برای حلوفصل اختلافات موجود یا جلوگیری از دعواهای احتمالی آینده روی آن توافق میکنند.
متضاد
واژههایی که مفهوم مقابل سازش و آشتی را میرسانند و بر تفرقه، درگیری و ستیزهجویی دلالت دارند.
تلفظ
این واژه مصدری از باب مفاعله است و تلفظ دقیق آن به صورت مُصَالَحَه یا muṣālaḥa در زبان مبدأ و رایج در فارسی صورت میگیرد.
در جدول
کلمه «مصالحه» دقیقاً دارای ۶ حرف است و در حل جدولهای متقاطع معمولاً با واژههایی چون سازش یا آشتی همپوشانی دارد.
به انگلیسی
بسته به متن و کاربرد، واژههای متفاوتی در انگلیسی معادل مصالحه هستند؛ زمانی که بحث کوتاهآمدن دوطرفه باشد Compromise و هنگامی که بازگشت به روابط حسنه مدنظر باشد Reconciliation به کار میرود.
به عربی
در زبان عربی نیز این واژه به صورت دقیق استفاده میشود و مفاهیمی چون تسویه حقوقی و آشتی اجتماعی را پوشش میدهد.
به فارسی
برگردانها و معادلهای اصیل و رایج این واژه در زبان فارسی شامل سازش کردن، آشتی کردن و به تفاهم رسیدن است که همگی بر پایان دادن به اختلافات دلالت دارند.
جمعبندی و توضیح کامل مصالحه
واژه مصالحه از ریشه عربی «ص ل ح» و در باب مفاعله بنا شده است که به طور ذاتی مفهوم مشارکت و اقدام دوطرفه را در خود دارد. این کلمه در زبان فارسی و کاربردهای روزمره، فقهی و حقوقی به معنای پایان دادن به دعاوی، گذشت متقابل و دستیابی به یک توافق مرضیالطرفین است.
از نظر نشانهشناسی، مفاهیمی چون دست دادن، شاخه زیتون و کبوتر سفید در بازنمایی این واژه به کار میروند. اگرچه خود مصدر مصالحه در قرآن نیامده، ریشه آن و واژههای همارز مانند «الصُّلح» بارها مورد تأکید قرار گرفتهاند تا ارزش و برتری آشتی بر جدایی و نزاع نمایان شود.