یعنی چه
محملق به معنای فردی است که چشمانش را باز و گشاده کرده و با تمرکز، تعجب، متفحصانه یا حتی از روی خشم به چیزی یا کسی زل زده است.
تلفظ
این واژه در متون لغوی و ادبی بیشتر به صورت صفت فاعلی یعنی مُحَمْلِق (با ضم میم اول و فتح میم دوم) تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، این واژه به عنوان پاسخ ۵ حرفی برای مفاهیمی چون «خیرهنگر»، «زلزننده» یا «نگاهکننده با چشمان گشاد» کاربرد دارد.
به انگلیسی
این واژه کلماتی را تداعی میکند که به نگاه طولانی، عمیق، متفحصانه یا همراه با عصبانیت اشاره دارند.
به عربی
واژه اصالتاً عربی است و از ریشه رباعی مجرد «حملق» گرفته شده که به معنای باز کردن کامل چشم برای نگاه کردن است.
به فارسی
در زبان فارسی، معادلهای دقیقی چون خیرهنگر، ناظر خیره، زلزننده و در کاربردهای کنایی کلماتی مانند تیزبین و ژرفنگر برای آن استفاده میشود.
در قرآن
واژه «محملق» یک لفظ ادبی، لغوی و فصیح عربی است که در متن قرآن به کار نرفته و بیشتر در متون کهن ادبی و معاجم لغوی دیده میشود.
جمعبندی و توضیح کامل محملق
واژهی «مُحَمْلِق» یک صفت فاعلی وامگرفته از زبان عربی (ریشه حملق) است که در ادبیات کهن فارسی به عنوان یک لغت فصیح و دقیق برای توصیف نوع خاصی از نگاه به کار میرفته است. این کلمه به فردی اشاره دارد که چشمان خود را کاملاً گشاده کرده و با دقت، تحیر، یا خشم به نقطهای خیره شده است.
در ساختار حل جدول، این کلمه یک پاسخ پنجحرفی ناب و خاص محسوب میشود که مترادفهایی چون خیرهنگر و تیزبین دارد. شناخت این دست واژگان به درک بهتر تعابیر کنایی و ظرافتهای توصیفی در متون کلاسیک کمک شایانی میکند.