یعنی چه
«بقر ها» از ترکیب کلمهٔ عربی «بَقَر» (به معنی مطلقِ گاو، فارغ از جنسیت نر یا ماده) و نشانهٔ جمع فارسی «ها» ساخته شده است و به معنای گاوها یا گلهٔ گاو است. این واژه در متون کهن و ترجمههای قدیمی قرآن کاربرد داشته است.
تلفظ
تلفظ صحیح بخش اول این واژه بر اساس ریشهٔ عربی آن «بَقَر» (با فتح حروف ب و ق) است که در ترکیب با نشانهٔ جمع به صورت «بَقَر ها» خوانده میشود.
در جدول
در پاسخ به سؤالات جدول کلمات متقاطع با موضوع گاوها یا جمع بقر، واژهٔ پنجحرفی «بقر ها» به عنوان پاسخ دقیق کاربرد دارد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای اشاره به گاوها از واژهٔ Cows و برای اشاره به گلهٔ گاو یا احشام گاوی از واژهٔ Cattle استفاده میشود.
به عربی
واژهٔ «بَقَر» در زبان عربی خود اسم جنس جمع است، اما در زبان عربی امروزی شکل جمع مکسر آن به صورت «أبقار» رواج بیشتری دارد.
به فارسی
معادلهای اصیل و دقیق فارسی این کلمه واژههای «گاوها» و «گاوان» هستند. در معنای عامتر نیز میتوان از واژههایی مانند «ستوران» یا «بهایم» استفاده کرد.
نماد چیست
در فرهنگ عامه و سنتی، گاو (بقر) نماد برکت، فراوانی رزق، باروری زمین و سختکوشی در کشاورزی است. همچنین در فرهنگ اسلامی و قرآنی (بهویژه داستان گاو بنیاسرائیل در سوره بقره)، نمادی از طاعت، تسلیم و آزمایش الهی به شمار میرود. در ادبیات کلاسیک گاه به استعاره برای نادانی نیز استفاده شده است.
جمعبندی و توضیح کامل بقر ها
واژهٔ «بقر ها» ترکیبی دوزبانه است که از ریشهٔ ثلاثی مجرد عربی «ب-ق-ر» (به معنی شکافتن زمین برای زراعت) گرفته شده و در زبان فارسی با علامت جمع «ها» آمیخته شده است. این کلمه به طور مطلق به معنای «گاوها» بوده و فارغ از جنسیت نر یا ماده به این صنف از حیوانات اشاره دارد.
این واژه در فرهنگ اسلامی و آیات قرآنی جایگاه ویژهای دارد؛ به طوری که بزرگترین سوره قرآن کریم (سوره بقره) به همین نام است و به داستان معروف گاو بنیاسرائیل اشاره میکند. در متون قدیمی و جدولهای کلمات متقاطع، این کلمه کاربرد فراوانی دارد.
از منظر نشانهشناسی، بقر یا همان گاو در گاهشماری حیوانی قدیم نیز جایگاه دارد و یکی از سالهای دوازدهگانه (سال گاو) است. این موجود در ادبیات ملل مختلف همواره نماد روزی، باروری، صلح و دوام زندگی روستایی و کشاورزی بوده است.